திருக்குறள்


            1   கடவுள் வாழ்த்து - பாயிரவியல் - அறம்

1     அகர முதல எழுத்தெல்லாம் ஆதி
      பகவன் முதற்றே உலகு.

2     கற்றதனால் ஆய பயனென்கொல் வாலறிவன்
      நற்றாள் தொழாஅர் எனின்.

3     மலர்மிசை ஏகினான் மாணடி சேர்ந்தார்
      நிலமிசை நீடுவாழ் வார்.

4     வேண்டுதல் வேண்டாமை இலானடி சேர்ந்தார்க்கு
      யாண்டும் இடும்பை இல.

5     இருள்சேர் இருவினையும் சேரா இறைவன்
      பொருள்சேர் புகழ்புரிந்தார் மாட்டு.

6     பொறிவாயில் ஐந்தவித்தான் பொய்தீர் ஒழுக்க
      நெறிநின்றார் நீடுவாழ் வார்.

7     தனக்குவமை இல்லாதான் தாள்சேர்ந்தார்க் கல்லால்
      மனக்கவலை மாற்றல் அரிது.

8     அறவாழி அந்தணன் தாள்சேர்ந்தார்க் கல்லால்
      பிறவாழி நீந்தல் அரிது.

9     கோளில் பொறியின் குணமிலவே எண்குணத்தான்
      தாளை வணங்காத் தலை.

10    பிறவிப் பெருங்கடல் நீந்துவர் நீந்தார்
      இறைவன் அடிசேரா தார்.

            2   வான்சிறப்பு - பாயிரவியல் - அறம்

11    வான்நின்று உலகம் வழங்கி வருதலால்
      தான்அமிழ்தம் என்றுணரற் பாற்று.

12    துப்பார்க்குத் துப்பாய துப்பாக்கித் துப்பார்க்குத்
      துப்பாய தூஉம் மழை.

13    விண்இன்று பொய்ப்பின் விரிநீர் வியனுலகத்து
      உள்நின்று உடற்றும் பசி.

14    ஏரின் உழாஅர் உழவர் புயல்என்னும்
      வாரி வளங்குன்றிக் கால்.

15    கெடுப்பதூஉம் கெட்டார்க்குச் சார்வாய்மற் றாங்கே
      எடுப்பதூஉம் எல்லாம் மழை.

16    விசும்பின் துளிவீழின் அல்லால்மற் றாங்கே
      பசும்புல் தலைகாண்பு அரிது.

17    நெடுங்கடலும் தன்நீர்மை குன்றும் தடிந்தெழிலி
      தான்நல்கா தாகி விடின்.

18    சிறப்பொடு பூசனை செல்லாது வானம்
      வறக்குமேல் வானோர்க்கும் ஈண்டு.

19    தானம் தவம்இரண்டும் தங்கா வியன்உலகம்
      வானம் வழங்கா தெனின்.

20    நீர்இன்று அமையாது உலகெனின் யார்யார்க்கும்
      வான்இன்று அமையாது ஒழுக்கு.

            3   நீத்தார் பெருமை - பாயிரவியல் - அறம்

21    ஒழுக்கத்து நீத்தார் பெருமை விழுப்பத்து
      வேண்டும் பனுவல் துணிவு.

22    துறந்தார் பெருமை துணைக்கூறின் வையத்து
      இறந்தாரை எண்ணிக்கொண் டற்று.

23    இருமை வகைதெரிந்து ஈண்டுஅறம் பூண்டார்
      பெருமை பிறங்கிற்று உலகு.

24    உரனென்னும் தோட்டியான் ஓரைந்தும் காப்பான்
      வரனென்னும் வைப்பிற்கோர் வித்து.

25    ஐந்தவித்தான் ஆற்றல் அகல்விசும்பு ளார்கோமான்
      இந்திரனே சாலுங் கரி.

26    செயற்கரிய செய்வார் பெரியர் சிறியர்
      செயற்கரிய செய்கலா தார்.

27    சுவைஒளி ஊறுஓசை நாற்றமென ஐந்தின்
      வகைதெரிவான் கட்டே உலகு.

28    நிறைமொழி மாந்தர் பெருமை நிலத்து
      மறைமொழி காட்டி விடும்.

29    குணமென்னும் குன்றேறி நின்றார் வெகுளி
      கணமேயும் காத்தல் அரிது.

30    அந்தணர் என்போர் அறவோர்மற் றெவ்வுயிர் க்கும்
      செந்தண்மை பூண்டொழுக லான்.

            4   அறன்வலியுறுத்தல் - பாயிரவியல் - அறம்

31    சிறப்பு ஈனும் செல்வமும் ஈனும் அறத்தினூஉங்கு
      ஆக்கம் எவனோ உயிர்க்கு.

32    அறத்தினூஉங்கு ஆக்கமும் இல்லை அதனை
      மறத்தலின் ஊங்கில்லை கேடு.

33    ஒல்லும் வகையான் அறவினை ஓவாதே
      செல்லும்வாய் எல்லாஞ் செயல்.

34    மனத்துக்கண் மாசிலன் ஆதல் அனைத்து அறன்
      ஆகுல நீர பிற.

35    அழுக்காறு அவாவெகுளி இன்னாச்சொல் நான்கும்
      இழுக்கா இயன்றது அறம்.

36    அன்றறிவாம் என்னாது அறஞ்செய்க மற்றது
      பொன்றுங்கால் பொன்றாத் துணை.

37    அறத்தாறு இதுவென வேண்டா சிவிகை
      பொறுத்தானோடு ஊர்ந்தான் இடை.

38    வீழ்நாள் படாஅமை நன்றாற்றின் அஃதொருவன்
      வாழ்நாள் வழியடைக்கும் கல்.

39    அறத்தான் வருவதே இன்பம் மற் றெல்லாம்
      புறத்த புகழும் இல.

40    செயற்பால தோரும் அறனே ஒருவற்கு
      உயற்பால தோரும் பழி.

            5   இல்வாழ்க்கை - இல்லறவியல் - அறம்

41    இல்வாழ்வான் என்பான் இயல்புடைய மூவர்க்கும்
      நல்லாற்றின் நின்ற துணை.

42    துறந்தார்க்கும் துவ்வாதவர்க்கும் இறந்தார்க்கும்
      இல்வாழ்வான் என்பான் துணை.

43    தென்புலத்தார் தெய்வம் விருந்தொக்கல் தானென்றாங்கு
      ஐம்புலத்தாறு ஓம்பல் தலை.

44    பழியஞ்சிப் பாத்தூண் உடைத்தாயின் வாழ்க்கை
      வழியெஞ்சல் எஞ்ஞான்றும் இல்.

45    அன்பும் அறனும் உடைத்தாயின் இல்வாழ்க்கை
      பண்பும் பயனும் அது.

46    அறத்தாற்றின் இல்வாழ்க்கை ஆற்றின் புறத்தாற்றில்
      போஒய்ப் பெறுவ தெவன்?

47    இயல்பினான் இல்வாழ்க்கை வாழ்பவன் என்பான்
      முயல்வாருள் எல்லாம் தலை.

48    ஆற்றின் ஒழுக் கி அறனிழுக்கா இல்வாழ் க்கை
      நோற்பாரின் நோன்மை உடைத்து.

49    அறன் எனப் பட்டதே இல்வாழ்க்கை அஃதும்
      பிறன்பழிப்ப தில்லாயின் நன்று.

50    வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழ்பவன் வான்உநற்யும்
      தெய்வத்துள் வைக்கப் படும்.

            6   வாழ்க்கைத் துணைநலம் - இல்லறவியல் - அறம்

51    மனைக்தக்க மாண்புடையள் ஆகித்தற் கொண்டான்
      வளத்தக்காள் வாழ்க்கைத் துணை.

52    மனைமாட்சி இல்லாள்கண் இல்லாயின் வாழ்க்கை
      எனைமாட்சித் தாயினும் இல்.

53    இல்லதென் இல்லவள் மாண்பானால் உள்ளதென்
      இல்லவள் மாணாக் கடை?

54    பெண்ணின் பெருந்தக்க யாவுள கற்பென்னும்
      திண்மைஉண் டாகப் பெறின்.

55    தெய்வம் தொழாஅள் கொழுநன் தொழுதெழுவாள்
      பெய்யெனப் பெய்பு ம் மழை.

56    தற்காத்துத் தற்கொண்டாற் பேணித் தகைசான்ற
      சொற்காத்துச் சோர்விலாள் பெண்.

57    சிறைகாக்கும் காப்பெவன் செய்யும் மகளிர்
      நிறைகாக்கும் காப்பே தலை.

58    பெற்றாற் பெறின்பெறுவர் பெண்டிர் பெருஞ்சிறப்புப்
      புத்தேளிர் வாழும் உலகு.

59    புகழ்புரிந்த இல்லிலோர்க்கு இல்லை இகழ்வார்முன்
      ஏறுபோல் பீடு நடை.

60    மங்கலம் என்ப மனைமாட்சி மற்று அதன்
      நன்கலம் நன்மக்கட் பேறு.

            7   மக்கட்பேறு - இல்லறவியல் - அறம்

61    பெறுமவற்றுள் யாமறிவது இல்லை அறிவறிந்த
      மக்கட்பேறு அல்ல பிற.

62    எழுபிறப்பும் தீயவை தீண்டா பழிபிறங்காப்
      பண்புடை மக்கட் பெறின்.

63    தம்பொருள் என்பதம் மக்கள் அவர்பொருள்
      தம்தம் வினையான் வரும்.

64    அமிழ்தினும் ஆற்ற இனிதேதம் மக்கள்
      சிறுகை அளாவிய கூழ்.

65    மக்கள்மெய் தீண்டல் உடற்கின்பம் மற்று அவர்
      சொற்கேட்டல் இன்பம் செவிக்கு.

66    குழல் இனிது யாழ்இனிது என்பதம் மக்கள்
      மழலைச்சொல் கேளா தவர்.

67    தந்தை மகற்காற்று நன்றி அவையத்து
      முந்தி இருப்பச் செயல்.

68    தம்மின்தம் மக்கள் அறிவுடைமை மாநிலத்து
      மன்னுயிர்க் கெல்லாம் இனிது.

69    ஈன்ற பொழுதின் பெரிதுவக்கும் தன்மகனைச்
      சான்றோன் எனக்கேட்ட தாய்.

70    மகன்தந்தைக்கு ஆற்றும் உதவி இவன்தந்தை
      என்நோற்றான் கொல் எனும் சொல்.

            8   அன்புடைமை - இல்லறவியல் - அறம்

71    அன்பிற்கும் உண்டோ அடைக்குந்தாழ் ஆர்வலர்
      புன்கணீர் பூசல் தரும்.

71    அன்பிலார் எல்லாம் தமக்குரியர் அன்புடையார்
      என்பும் உரியர் பிறர்க்கு.

73    அன்போடு இயைந்த வழக்கென்ப ஆருயிர்க்கு
      என்போடு இயைந்த தொடர்பு.

74    அன்பு ஈனும் ஆர்வம் உடைமை அதுஈனும்
      நண்பு என்னும் நாடாச் சிறப்பு.

75    அன்புற்று அமர்ந்த வழக்கென்ப வையகத்து
      இன்புற்றார் எய்தும் சிறப்பு.

76    அறத்திற்கே அன்புசார் பென்ப அறியார்
      மறத்திற்கும் அஃதே துணை.

77    என்பி லதனை வெயில்போலக் காயுமே
      அன்பி லதனை அறம்.

78    அன்பகத் தில்லா உயிர்வாழ்க்கை வன்பாற்கண்
      வற்றல் மரந்தளிர்த் தற்று.

79    புறத்துறுப் பெல்லாம் எவன்செய்பு ம் யாக்கை
      அகத்துறுப்பு அன்பி லவர்க்கு.

80    அன்பின் வழியது உயிர்நிலை அஃதிலார்க்கு
      என்புதோல் போர்த்த உடம்பு.

            9   விருந்தோம்பல் - இல்லறவியல் - அறம்

81    இருந்தோம்பி இல்வாழ்வ தெல்லாம் விருந்தோம்பி
      வேளாண்மை செய்தற் பொருட்டு.

82    விருந்து புறத்ததாத் தானுண்டல் சாவா
      மருந்தெனினும் வேண் டற்பாற் றன்று.

83    வருவிருந்து வைகலும் ஓம்புவான் வாழ்க்கை
      பருவந்து பாழ்படுதல் இன்று.

84    அகனமர்ந்து செய்யாள் உறையும் முகனமர்ந்து
      நல்விருந்து ஓம்புவான் இல்.

85    வித்தும் இடல்வேண்டும் கொல்லோ விருந்தோம்பி
      மிச்சில் மிசைவான் புலம்.

86    செல்விருந்து ஓம்பி வருவிருந்து பார்த்திருப்பான்
      நல்வருந்து வானத் தவர்க்கு.

87    இனைத்துணைத் தென்பதொன் றில்லை விருந்தின்
      துணைத்துணை வேள்விப் பயன்.

88    பரிந்தோம்பிப் பற்றற்றேம் என்பர் விருந்தோம்பி
      வேள்வி தலைப்படா தார்.

89    உடைமையுள் இன்மை விருந்தோம்பல் ஓம்பா
      மடமை மடவார்கண் உண்டு.

90    மோப்பக் குழையும் அனிச்சம் முகந்திரிந்து
      நோக்கக் குநழ்யும் விருந்து.

            10  இனியவைகூறல் - இல்லறவியல் - அறம்

91    இன்சொலால் ஈரம் அளைஇப் படிறுஇலவாம்
      செம்பொருள் கண்டார்வாய்ச் சொல்.

92    அகன்அமர்ந்து ஈதலின் நன்றே முகனமர்ந்து
      இன்சொலன் ஆகப் பெறின்.

93    முகத்தான் அமர்ந் துஇனிது நோக்கி அகத்தானாம்
      இன்சொ லினதே அறம்.

94    துன்புறூஉம் துவ்வாமை இல்லாகும் யார்மாட்டும்
      இன்புறூஉம் இன்சொ லவர்க்கு.

95    பணிவுடையன் இன்சொலன் ஆதல் ஒருவற்கு
      அணியல்ல மற்றுப் பிற.

96    அல்லவை தேய அறம்பெருகும் நல்லவை
      நாடி இனிய சொலின்.

97    நயன் ஈன்று நன்றி பயக்கும் பயன்ஈன்று
      பண்பின் தலைப்பிரியாச் சொல்.

98    சிறுமையுவு நீங்கிய இன்சொல் மறுமையும்
      இம்மையும் இன்பம் தரும்.

99    இன்சொல் இனிதீன்றல் காண்பான் எவன்கொலோ
      வன்சொல் வழங்கு வது?

100   இனிய உளவாக இன்னாத கூறல்
      கனிஇருப்பக் காய்கவர்ந் தற்று.

            11  செய்ந்நன்றி அறிதல் - இல்லறவியல் - அறம்

101   செய்யாமல் செய்த உதவிக்கு வையகமும்
      வானகமும் ஆற்றல் அரிது.

102   காலத்தி னாற்செய்த நன்றி சிறிதெனினும்
      ஞாலத்தின் மாணப் பெரிது.

103   பயன்தூக்கார் செய்த உதவி நயன்தூக்கின்
      நன்மை கடலின் பெரிது.

104   தினைத்துணை நன்றி செயினும் பனைத்துணையாக்
      கொள்வர் பயன்தெரி வார்.

105   உதவி வரைத்தன்று உதவி உதவி
      செயப்பட்டார் சால்பின் வரைத்து.

106   மறவற்க மாசற்றார் கேண்மை துறவற்க
      துன்பத்துள் துப்பாயார் நட்பு.

107   எழுமை எழுபிறப்பும் உள்ளுவர் தங்கண்
      விழுமந் துடைத்தவர் நட்பு.

108   நன்றி மறப்பது நன்றன்று நன்றல்லது
      அன்றே மறப்பது நன்று.

109   கொன்றன்ன இன்னா செயினும் அவர்செய்த
      ஒன்றுநன்று உள்ளக் கெடும்.

110   எந்நன்றி கொன்றார்க்கும் உய்வுண்டாம் உய்வில்லை
      செய்ந்நன்றி கொன்ற மகற்கு.

            12  நடுவு நிலைமை - இல்லறவியல் - அறம்

111   தகுதி எனவொன்று நன்றே பகுதியால்
      பாற்பட்டு ஒழுகப் பெறின்.

112   செப்பம் உடையவன் ஆக்கஞ் சிதைவின்றி
      எச்சத்திற் கேமாப்பு உடைத்து.

113   நன்றே தரினும் நடுவிகந்தாம் ஆக்கத்தை
      அன்றே யொழிய விடல்.

114   தக்கார் தகவிலர் என்பது அவரவர்
      எச்சத்தாற் காணப்ப படும்.

115   கேடும் பெருக்கமும் இல்லல்ல நெஞ்சத்துக்
      கோடாமை சான்றோர்க் கணி.

116   கெடுவல்யான் என்பது அறிகதன் நெஞ்சம்
      நடுவொரீஇ அல்ல செயின்.

117   கெடுவாக வையாது உலகம் நடுவாக
      நன்றிக்கண் தங்கியான் தாழ்வு.

118   சமன்செய்து சீர்தூக்குங் கோல்போல் அமைந்தொருபால்
      கோடாமை சான்றோர்க் கணி.

119   சொற்கோட்டம் இல்லது செப்பம் ஒருதலையா
      உட்கோட்டம் இன்மை பெறின்.

120   வாணிகம் செய்வார்க்கு வாணிகம் பேணிப்
      பிறவும் தமபோல் செயின்.

            13  அடக்கமுடைமை - இல்லறவியல் - அறம்

121   அடக்கம் அமரருள் உய்க்கும் அடங்காமை
      ஆரிருள் உய்த்து விடும்.

122   காக்க பொருளா அடக்கத்தை ஆக்கம்
      அதனினூஉங் கில்லை உயிர்க்கு.

123   செறிவறிந்து சீர்மை பயக்கும் அறிவறிந்து
      ஆற்றின் அடங்கப் பெறின்.

124   நிலையின் திரியாது அடங்கியான் தோற்றம்
      மலையினும் மாணப் பெரிது.

125   எல்லார்க்கும் நன்றாம் பணிதல் அவருள்ளும்
      செல்வர்க்கே செல்வம் தகைத்து.

126   ஒருநம்யுள் ஆமைபோல் ஐந்தடக்கல் ஆற்றின்
      எழுநம்யும் ஏமாப் புடைத்து.

127   யாகாவா ராயினும் நாகாக்க காவாக்கால்
      சோகாப்பர் சொல்லிழுக்குப் பட்டு.

128   ஒன்றானுந் தீச்சொல் பொருட்பயன் உண்டாயின்
      நன்றாகா தாகி விடும்.

129   தீயினாற் சுட்டபுண் உள்ளாறும் ஆறாதே
      நாவினாற் சுட்ட வடு.

130   கதங்காத்துக் கற்றடங்கல் ஆற்றுவான் செவ்வி
      அறம்பார்க்கும் ஆற்றின் நுழைந்து.

            14  ஒழுக்கமுடைமை - இல்லறவியல் - அறம்

131   ஒழுக்கம் விழுப்பந் தரலான் ஒழுக்கம்
      உயிரினும் ஓம்பப் படும்.

132   பரிந்தோம்பிக் காக்க ஒழுக்கம் தெரிந்தோம்பித்
      தேரினும் அஃதே துணை.

133   ஒழுக்கம் உடைமை குடிமை இழுக்கம்
      இழிந்த பிறப்பாய் விடும்.

134   மறப்பினும் ஓத்துக் கொளலாகும் பார் ப்பான்
      பிறப்பொழுக்கங் குன்றக் கெடும்.

135   அழுக்கா றுடையான்கண் ஆக்கம்போன்று இல்லை
      ஒழுக்க மிலான்கண் உயர்வு.

136   ஒழுக்கத்தின் ஒல்கார் உரவோர் இழுக்கத்தின்
      ஏதம் படுபாக் கறிந்து.

137   ஒழுக்கத்தின் எய்துவர் மேன்மை இழுக்கத்தின்
      எய்துவர் எய்தாப் பழி.

138   நன்றிக்கு வித்தாகும் நல்லொழுக்கம் தீயொழுக்கம்
      என்றும் இடும்பை தரும்.

139   ஒழுக்க முடையவர்க்கு ஒல்லாவே தீய
      வழுக்கியும் வாயாற் சொலல்.

140   உலகத்தோடு ஒட்ட ஒழுகல் பலகற்றும்
      கல்லார் அறிவிலா தார்.

            15  பிறனில் விழையாமை - இல்லறவியல் - அறம்

141   பிறன்பொருளாள் பெட்டொழுகும் பேதைமை ஞாலத்து
      அறம்பொருள் கண்டார்கண் இல்.

142   அறன்கடை நின்றாருள் எல்லாம் பிறன்கடை
      நின்றாரின் பேதையார் இல்.

143   விளிந்தாரின் வேறல்லர் மன்ற தெளிந்தாரில்
      தீமை புரிந்து ஒழுகு வார்.

144   எனைத்துணையர் ஆயினும் என்னாம் தினைத்துணையும்
      தேரான் பிறனில் புகல்.

145   எளிதென இல்லிறப்பான் எய்துமெஞ் ஞான்றும்
      விளியாது நிற்கும் பழி.

146   பகைபாவம் அச்சம் பழியென நான்கும்
      இகவாவாம் இல்லிறப்பான் கண்.

147   அறனியலான் இல்வாழ்வான் என்பான் பிறனியலாள்
      பெண்மை நயவா தவன்.

148   பிறன்மனை நோக்காத பேராண்மை சான்றோர்க்கு
      அறனொன்றோ ஆன்ற வொழுக்கு.

149   நலக்குரியார் யாரெனின் நாமநீர் வைப்பின்
      பிறர்க்குரியாள் தோள்தோயா தார்.

150   அறன்வரையான் அல்ல செயினும் பிறன்வரையாள்
      பெண்மை நயவாமை நன்று.

            16  பொறையுடைமை - இல்லறவியல் - அறம்

151   அகழ்வாரைத் தாங்கும் நிலம்போலத் தம்மை
      இகழ்வார்ப் பொறுத்தல் தலை.

152   பொறுத்தல் இறப்பினை என்றும் அதனை
      மறத்தல் அதனினும் நன்று.

153   இன்நம்யுள் இன்மை விருந்தொரால் வன்மையுள்
      வன்மை மடவார்ப் பொறை.

154   நிறையுடைமை நீங்காமை வேண்டின் பொநற்யுடைமை
      போற்றி யொழுகப் படும்.

155   ஒறுத்தாரை ஒன்றாக வையாரே வைப்பர்
      பொறுத்தாரைப் பொன்போற் பொதிந்து.

156   ஒறுத்தார்க்கு ஒருநாளை இன்பம் பொறுத்தார்க்குப்
      பொன்றுந் துணையும் புகழ்.

157   திறனல்ல தற்பிறர் செய்யினும் நோநொந்து
      அறனல்ல செய்யாமை நன்று.

158   மிகுதியான் மிக்கவை செய்தாரைத் தாந்தம்
      தகுதியான் வென்று விடல்.

159   துறந்தாரின் தூய்மை உடையர் இறந்தார்வாய்
      இன்னாச்சொல் நோற்கிற் பவர்.

160   உண்ணாது நோற்பார் பெரியர் பிறர்சொல்லும்
      இன்னாச்சொல் நோற்பாரின் பின்.

            17  அழுக்காறாமை - இல்லறவியல் - அறம்

161   ஒழுக்காறாக் கொள்க ஒருவன்தன் நெஞ்சத்து
      அழுக்காறு இலாத இயல்பு.

162   விழுப்பேற்றின் அஃதொப்பது இல்லையார் மாட்டும்
      அழுக்காற்றின் அன்மை பெறின்.

163   அறன்ஆக்கம் வேண்டாதான் என்பான் பிறனாக்கம்
      பேணாது அழுக்கறுப் பான்.

164   அழுக்காற்றின் அல்லவை செய்யார் இழுக்காற்றின்
      ஏதம் படுபாக்கு அறிந்து.

165   அழுக்காறு உடையார்க்கு அதுசாலும் ஒன்னார்
      வழுக்கியங் கேடீன் பது.

166   கொடுப்பது அழுக்கறுப்பான் சுற்றம் உடுப்பதூஉம்
      உண்பதூஉம் இன்றிக் கெடும்.

167   அவ்வித்து அழுக்காறு உடையானைச் செய்யவள்
      தவ்வையைக் காட்டி விடும்.

168   அழுக்காறு எனஒரு பாவி திருச்செற்றுத்
      தீயுழி உய்த்து விடும்.

169   அவ்விய நெஞ்சத்தான் ஆக்கமும் செவ்வியான்
      கேடும் நினைக்கப் படும்.

170   அழுக்கற்று அகன்றாரும் இல்லை அஃதுஇல்லார்
      பெருக்கத்தில் தீர்ந்தாரும் இல்.

            18  வெஃகாமை - இல்லறவியல் - அறம்

171   நடுவின்றி நன்பொருள் வெஃகின் குடிபொன்றிக்
      குற்றமும் ஆங்கே தரும்.

172   படுபயன் வெஃகிப் பழிப்படுவ செய்யார்
      நடுவன்மை நாணு பவர்.

173   சிற்றின்பம் வெஃகி அறனல்ல செய்யாரே
      மற்றின்பம் வேண்டு பவர்.

174   இலமென்று வெஃகுதல் செய்யார் புலம்வென்ற
      புன்மையில் காட்சி யவர்.

175   அஃகி அகன்ற அறிவென்னாம் யார்மாட்டும்
      வெஃகி வெறிய செயின்.

176   அருள்வெஃகி ஆற்றின்கண் நின்றான் பொருள்வெஃகிப்
      பொல்லாத சூழக் கெடும்.

177   வேண்டற்க வெஃகியாம் ஆக்கம் விளைவயின்
      மாண்டற் கரிதாம் பயன்.

178   அஃகாமை செல்வத்திற்கு யாதெனின் வெஃகாமை
      வேண்டும் பிறன்கைப் பொருள்.

179   அறனறிந்து வெஃகா அறிவுடையார்ச் சேரும்
      திறன்அறிந் தாங்கே திரு.

180   இறலீனும் எண்ணாது வெஃகின் விறல்ஈனும்
      வேண்டாமை என்னுஞ் செருக்கு.

            19  புறங்கூறாமை - இல்லறவியல் - அறம்

181   அறங்கூறான் அல்ல செயினும் ஒருவன்
      புறங்கூறான் என்றல் இனிது.

182   அறனழீஇ அல்லவை செய்தலின் தீதே
      புறனழீஇப் பொய்த்து நகை.

183   புறங்கூறிப் பொய்த்துயிர் வாழ்தலின் சாதல்
      அறங்கூற்றும் ஆக்கத் தரும்.

184   கண்ணின்று கண்ணறச் சொல்லினும் சொல்லற்க
      முன்னின்று பின்நோக்காச் சொல்.

185   அறஞ்சொல்லும் நெஞ்சத்தான் அன்மை புறஞ்சொல்லும்
      புன்மையாற் காணப் படும்.

186   பிறன்பழி கூறுவான் தன்பழி யுள்ளும்
      திறன்தெரிந்து கூறப் படும்.

187   பகச்சொல்லிக் கேளிர்ப் பிரிப்பர் நகச்சொல்லி
      நட்பாடல் தேற்றா தவர்.

188   துன்னியார் குற்றமும் தூற்றும் மரபினார்
      என்னைகொல் ஏதிலார் மாட்டு.

189   அறன்நோக்கி ஆற்றுங்கொல் வையம் புறன்நோக்கிப்
      புன்சொல் உரைப்பான் பொறை.

190   ஏதிலார் குற்றம்போல் தங்குற்றங் காண்கிற்பின்
      தீதுண்டோ மன்னும் உயிர்க்கு.

            20  பயனில சொல்லாமை - இல்லறவியல் - அறம்

191   பல்லார் முனியப் பயனில சொல்லுவான்
      எல்லாரும் எள்ளப் படும்.

192   பயனில பல்லார்முன் சொல்லல் நயனில
      நட்டார்கண் செய்தலிற் றீது.

193   நயனிலன் என்பது சொல்லும் பயனில
      பாரித் துரைக்கும் உரை.

194   நயன்சாரா நன்மையின் நீக்கும் பயன்சாராப்
      பண்பில்சொல் பல்லா ரகத்து.

195   சீர்மை சிறப்பொடு நீங்கும் பயனில
      நீர்மை யுடையார் சொலின்.

196   பயனில் சொல் பராட்டு வானை மகன்எனல்
      மக்கட் பதடி யெனல்.

197   நயனில சொல்லினுஞ் சொல்லுக சான்றோர்
      பயனில சொல்லாமை நன்று.

198   அரும்பயன் ஆயும் அறிவினார் சொல்லார்
      பெரும்பயன் இல்லாத சொல்.

199   பொருள்தீர்ந்த பொச்சாந்துஞ் சொல்லார் மருள்தீர்ந்த
      மாசறு காட்சி யவர்.

200   சொல்லுக சொல்லிற் பயனுடைய சொல்லற்க
      சொல்லிற் பயனிலாச் சொல்.

            21  தீவினையச்சம் - இல்லறவியல் - அறம்

201   தீவினையார் அஞ்சார் விழுமியார் அஞ்சுவர்
      தீவினை என்னும் செருக்கு.

202   தீயவை தீய பயத்தலால் தீயவை
      தீயினும் அஞ்சப் படும்.

203   அறிவினுள் எல்லாந் தலையென்ப தீய
      செறுவார்க்கும் செய்யா விடல்.

204   மறந்தும் பிறன்கேடு சூழற்க சூழின்
      அறஞ்சூழம் சூழ்ந்தவன் கேடு.

205   இலன் என்று தீயவை செய்யற்க செய்யின்
      இலனாகும் மற்றும் பெயர்த்து.

206   தீப்பால தான்பிறர்கண் செய்யற்க நோய்ப்பால
      தன்னை அடல்வேண்டா தான்.

207   எனைப்பகை யுற்றாரும் உய்வர் வினைப்பகை
      வீயாது பின்சென்று அடும்.

208   தீயவை செய்தார் கெடுதல் நிழல்தன்னை
      வீயாது அஇஉறைந் தற்று.

209   தன்னைத்தான் காதல னாயின் எனைத்தொன்றும்
      துன்னற்க தீவினைப் பால்.

210   அருங்கேடன் என்பது அறிக மருங்கோடித்
      தீவினை செய்யான் எனின்.

            22  ஒப்புரவறிதல் - இல்லறவியல் - அறம்

211   கைம்மாறு வேண்டா கடப்பாடு மாரிமாட்டு
      என் ஆற்றுங் கொல்லோ உலகு.

212   தாளாற்றித் தந்த பொருளெல்லாம் தக்கார்க்கு
      வேளாண்மை செய்தற் பொருட்டு.

213   புத்தே ளுலகத்தும் ஈண்டும் பெறலரிதே
      ஒப்புரவின் நல்ல பிற.

214   ஒத்த தறவோன் உயிர்வாழ்வான் மற்றையான்
      செத்தாருள் வைக்கப் படும்.

215   ஊருணி நீர்நிறைந் தற்றே உலகவாம்
      பேரறி வாளன் திரு.

216   பயன்மரம் உள்ளூர்ப் பழுத்தற்றால் செல்வம்
      நயனுடை யான்கண் படின்.

217   மருந்தாகித் தப்பா மரத்தற்றால் செல்வம்
      பெருந்தகை யான்கண் படின்.

218   இடனில் பருவத்தும் ஒப்புரவிற்கு ஒல்கார்
      கடனறி காட்சி யவர்.

219   நயனுடையான் நல்கூர்ந்தா னாதல் செயும்நீர
      செய்யாது அமைகலா வாறு.

220   ஒப்புரவி னால்வரும் கேடெனின் அஃதொருவன்
      விற்றுக்கோள் தக்க துடைத்து.

            23  ஈகை - இல்லறவியல் - அறம்

221   வறியார்க்கொன்று ஈவதே ஈகைமற் றெல்லாம்
      குறியெதிர்ப்பை நீர துடைத்து.

222   நல்லாறு எனினும் கொளல்தீது மேலுலகம்
      இல்லெனினும் ஈதலே நன்று.

223   இலனென்னும் எவ்வம் உரையாமை ஈதல்
      குலனுடையான் கண்ணே யுள.

224   இன்னாது இரக்கப் படுதல் இரந்தவர்
      இன்முகங் காணும் அளவு.

225   ஆற்றுவார் ஆற்றல் பசிஆற்றல் அப்பசியை
      மாற்றுவார் ஆற்றலின் பின்.

226   அற்றார் அழிபசி தீர்த்தல் அஃதொருவன்
      பெற்றான் பொருள்வைப் புழி.

227   பாத்தூண் மரீஇ யவனைப் பசியென்னும்
      தீப்பிணி தீண்டல் அரிது.

228   ஈத்துவக்கும் இன்பம் அறியார்கொல் தாமுடைமை
      வைத்திழக்கும் வன்க ணவர்.

229   இரத்தலின் இன்னாது மன்ற நிரப்பிய
      தாமே தமியர் உணல்.

230   சாதலின் இன்னாத தில்லை இனிததூஉம்
      ஈதல் இயையாக் கடை.

            24  புகழ் - இல்லறவியல் - அறம்

231   ஈதல் இசைபட வாழ்தல் அதுவல்லது
      ஊதியம் இல்லை உயிர்க்கு.

232   உரைப்பார் உரைப்பவை எல்லாம் இரப்பார்க்கொன்று
      ஈவார்மேல் நிற்கும் புகழ்.

233   ஒன்றா உலகத்து உயர்ந்த புகழல்லால்
      பொன்றாது நிற்பதொன் றில்.

234   நிலவரை நீள்புகழ் ஆற்றின் புலவரைப்
      போற்றாது புத்தேள் உலகு.

235   நத்தம்போல் கேடும் உளதாகும் சாக்காடும்
      வித்தகர்க் கல்லால் அரிது.

236   தோன்றின் புகழொடு தோன்றுக அஃதிலார்
      தோன்றலின் தோன்றாமை நன்று.

237   புகழ்பட வாழாதார் தந்நோவார் தம்மை
      இகழ்வாரை நோவது எவன்?

238   வசையென்ப வையத்தார்க் கெல்லாம் இசையென்னும்
      எச்சம் பெறாஅ விடின்.

239   வசையிலா வண்பயன் குன்றும் இசையிலா
      யாக்கை பொறுத்த நிலம்.

240   வசையொழிய வாழ்வாரே வாழ்வார் இசையொழிய
      வாழ்வாரே வாழா தவர்.

            25  அருளுடைமை - துறவறவியல் - அறம்

241   அருட்செல்வம் செல்வத்துள் செல்வம் பொருட்செல்வம்
      பூரியார் கண்ணும் உள.

242   நல்லாற்றாள் நாடி அருளாள்க பல்லாற்றால்
      தேரினும் அஃதே துணை.

243   அருள்சேர்ந்த நெஞ்சினார்க் கில்லை இருள்சேர்ந்த
      இன்னா உலகம் புகல்.

244   மன்னுயிர் ஓம்பி அருளாள்வார்க் கு இல்லென்ப
      தன்னுயிர் அஞ்சும் வினை.

245   அல்லல் அருளாள்வார்க்கு இல்லை வளிவழங்கும்
      மல்லன்மா ஞாலங் கரி.

246   பொருள்நீங்கிப் பொச்சாந்தார் என்பர் அருள்நீங்கி
      அல்லவை செய்தொழுகு வார்.

247   அருளில்லார்க்கு அவ்வுலகம் இல்லை பொருளில்லார்க்கு
      இவ்வுலகம் இல்லாகி யாங்கு.

248   பொருளற்றார் பூப்பர் ஒருகால் அருளற்றார்
      அற்றார்மற் றாதல் அரிது.

249   தெருளாதான் மெய்ப்பொருள் கண்டற்றால் தேரின்
      அருளாதான் செய்யும் அறம்.

250   வலியார்முன் தன்னை நினைக்க தான் தன்னின்
      மெலியார்மேல் செல்லு மிடத்து.

            26  புலான்மறுத்தல் - துறவறவியல் - அறம்

251   தன்னூன் பெருக்கற்குத் தான்பிறிது ஊனுண்பான்
      எங்ஙனம் ஆளும் அருள்?

252   பொருளாட்சி போற்றாதார்க்கு இல்லை அருளாட்சி
      ஆங்கில்லை ஊன்தின் பவர்க்கு.

253   படைகொண்டார் நெஞ்சம்போல் நன்னூக்காது ஒன்றன்
      உடல்சுவை உண்டார் மனம்.

254   ருளல்லது யாதெனின் கொல்லாமை கோறல்
      பொருளல்லது அவ்வூன் தினல்.

255   உண்ணாமை உள்ளது உயிர்நிலை ஊனுண்ண
      அண்ணாத்தல் செய்யாது அளறு.

256   தினற்பொருட்டால் கொல்லாது உலகெனின் யாரும்
      விலைப்பொருட்டால் ஊன்றருவா ரில்.

257   உண்ணாமை வேண்டும் புலாஅல் பிறிதொன்றன்
      புண்ணது உணர்வார்ப் பெறின்.

258   செயிரின் தலைப்பிரிந்த காட்சியார் உண்ணார்
      உயிரின் தலைப்பிரிந்த ஊன்.

259   அவிசொரிந் தாயிரம் வேட்டலின் ஒன்றன்
      உயிர்செகுத் துண்ணாமை நன்று.

260   கொல்லான் புலாலை மறுத்தானைக் கைகூப்பி
      எல்லா உயிருந் தொழும்.

            27  தவம் - துறவறவியல் - அறம்

261   உற்றநோய் நோன்றல் உயிர்க்குறுகண் செய்யாமை
      அற்றே தவத்திற் குரு.

262   தவமும் தவமுடையார்க்கு ஆகும் அதனை
      அஃதிலார் மேற்கொள் வது.

263   துறந்தார்க்குத் துப்புரவு வேண்டி மறந்தார்கொல்
      மற்றை யவர்கள் தவம்.

264   ஒன்னார்த் தெறலும் உவந்தாரை ஆக்கலும்
      எண்ணின் தவத்தான் வரும்.

265   வேண்டிய வேண்டியாங் கெய்தலால் செய்தவம்
      ஈண்டு முயலப் படும்.

266   தவஞ் செய்வார் தங்கருமஞ் செய்வார்மற் றல்லார்
      அவஞ்செய்வார் ஆசையுட் பட்டு.

267   சுடச்சுடரும் பொன்போல் ஒளிவிடும் துன்பஞ்
      சுடச்சுட நோற்கிற் பவர்க்கு.

268   தன்னுயிர் தான்அறப் பெற்றானை ஏனைய
      மன்னுயி ரெல்லாந் தொழும்.

269   கூற்றம் குதித்தலும் கைகூடும் நோற்றலின்
      ஆற்றல் தலைப்பட் டவர்க்குல்.

270   இலர்பல ராகிய காரணம் நோற்பார்
      சிலர்பலர் நோலா தவர்.

            28  கூடாவொழுக்கம் - துறவறவியல் - அறம்

271   வஞ்ச மனத்தான் படிற்றொழுக்கம் பூதங்கள்
      ஐந்தும் அகத்தே நகும்.

272   வானுயர் தோற்றம் எவன்செய்யும் தன்னெஞ்சம்
      தான்அறி குற்றப் படின்.

273   வலியில் நிலைமையான் வல்லுருவம் பெற்றம்
      புலியின்தோல் போர்த்துமேய்ந் தற்று.

274   தவமறைந்து அல்லவை செய்தல் புதல்மறைந்து
      வேட்டுவன் புள்சிமிழ்த் தற்று.

275   பற்றற்றேம் என்பார் படிற்றொழுக்கம் எற்றெற்றென்று
      ஏதம் பலவுந் தரும்.

276   நெஞ்சின் துறவார் துறந்தார்போல் வஞ்சித்து
      வாழ்வாரின் வன்கணார் இல்.

277   புறங்குன்றி கண்டனைய ரேனும் அகங்குன்றி
      முக்கிற் கரியார் உடைத்து.

278   மனத்தது மாசாக மாண்டார் நீராடி
      மறைந்தொழுகு மாந்தர் பலர்.

279   கணைகொடிது யாழ்கோடு செவ்விதுஆங் கன்ன
      வினைபடு பாலால் கொளல்.

280   மழித்தலும் நீட்டலும் வேண்டா உலகம்
      பழித்தது ஒழித்து விடின்.

            29  கள்ளாமை - துறவறவியல் - அறம்

281   எள்ளாமை வேண்டுவான் என்பான் எனைத்தொன்றும்
      கள்ளாமை காக்கதன் நெஞ்சு.

282   உள்ளத்தால் உள்ளலும் தீதே பிறன்பொருளைக்
      கள்ளத்தால் கள்வேம் எனல்.

283   களவினால் ஆகிய ஆக்கம் அளவிறந்து
      ஆவது போலக் கெடும்.

284   களவின்கண் கன்றிய காதல் விளைவின்கண்
      வீயா விழுமம் தரும்.

285   அருள்கருதி அன்புடைய ராதல் பொருள்கருதிப்
      பொச்சாப்புப் பார்ப்பார்கண் இல்.

286   அளவின்கண் நின்றொழுகல் ஆற்றார் களவின்கண்
      கன்றிய காத லவர்.

287   களவென்னும் காரறி வாண்மை அளவென்னும்
      ஆற்றல் புரிந்தார்கண்ட இல்.

288   அளவறிந்தார் நெஞ்சத் தறம்போல நிற்கும்
      களவறிந்தார் நெஞ்சில் கரவு.

289   அளவல்ல செய்தாங்கே வீவர் களவல்ல
      மற்றைய தேற்றா தவர்.

290   கள்வார்க்குத் தள்ளும் உயிர்நிலை கள்வார்க்குத்
      தள்ளாது புத்தே ளுளகு.

            30  வாய்மை - துறவறவியல் - அறம்

291   வாய்மை எனப்படுவது யாதெனின் யாதொன்றும்
      தீமை இலாத சொலல்.

292   பொய்மையும் வாய்மை யிடத்த புரைதீர்ந்த
      நன்மை பயக்கும் எனின்.

293   தன்நெஞ் சறிவது பொய்யற்க பொய்த்தபின்
      தன்நெஞ்சே தன்னைச் சுடும்.

294   உள்ளத்தாற் பொய்யா தொழுகின் உலகத்தார்
      உள்ளத்து ளெல்லாம் உளன்.

295   மனத்தொடு வாய்மை மொழியின் தவத்தொடு
      தானஞ்செய் வாரின் தலை.

296   பொய்யாமை அன்ன புகழில்லை எய்யாமை
      எல்லா அறமுந் தரும்.

297   பொய்யாமை பொய்யாமை ஆற்றின் அறம்பிற
      செய்யாமை செய்யாமை நன்று.

298   புறள்தூய்மை நீரான் அமையும் அகந்தூய்மை
      வாய்மையால் காணப் படும்.

299   எல்லா விளக்கும் விளக்கல்ல சான்றோர்க்குப்
      பொய்யா விளக்கே விளக்கு.

300   யாமெய்யாக் கண்டவற்றுள் இல்லை எனைத்தொன்றும்
      வாய்மையின் நல்ல பிற.

            31  வெகுளாமை - துறவறவியல் - அறம்

301   செல்லிடத்துக் காப்பான் சினங்காப்பான் அல்லிடத்துக்
      காக்கின்என் காவாக்கால் என்?

302   செல்லா இடத்துச் சினந்தீது செல்லிடத்தும்
      இல்அதனின் தீய பிற.

303   மறத்தல் வெகுளியை யார்மாட்டும் தீய
      பிறத்தல் அதனான் வரும்.

304   நகையும் உவகையும் கொல்லும் சினத்தின்
      பகையும் உளவோ பிற.

305   தன்னைத்தான் காக்கின் சினங்காக்க காவாக்கால்
      தன்னையே கொல்லுஞ் சினம்.

306   சினமென்னும் சேர்ந்தாரைக் கொல்லி இனமென்னும்
      ஏமப் புணையைச் சுடும்.

307   சினத்தைப் பொருளென்று கொண்டவன் கேடு
      நிலத்தறைந்தான் கைபிழையா தற்று.

308   இணர்எரி தோய்வன்ன இன்னா செயினும்
      புணரின் வெகுளாமை நன்று.

309   உள்ளிய தெல்லாம் உடனெய்தும் உள்ளத்தால்
      உள்ளான் வெகுளி எனின்.

310   இறந்தார் இறந்தார் அனையர் சினத்தைத்
      துறந்தார் துறந்தார் துணை.

            32  இன்னாசெய்யாமை - துறவறவியல் - அறம்

311   சிறப்பீனும் செல்வம் பெறினும் பிறர்க்கு இன்னா
      செய்யாமை மாசற்றார் கோள்.

312   கறுத்துஇன்னா செய்தவக் கண்ணும் மறுத்தின்னா
      செய்யாமை மாசற்றார் கோள்.

313   செய்யாமல் செற்றார்க்கும் இன்னாத செய்தபின்
      உய்யா விழுமந் தரும்.

314   இன்னாசெய் தாரை ஒறுத்தல் அவர்நாண
      நன்னயஞ் செய்து விடல்.

315   அறிவினான் ஆகுவ துண்டோ பிறிதின்நோய்
      தந்நோய்போல் போற்றாக் கடை.

316   இன்னா எனத்தான் உணர்ந்தவை துன்னாமை
      வேண்டும் பிறன்கண் செயல்.

317   எனைத்தானும் எஞ்ஞான்றும் யார்க்கும் மனத்தானாம்
      மாணாசெய் யாமை தலை.

318   தன்னுயிர்ககு ஏன்னாமை தானறிவான் என்கொலோ
      மன்னுயிர்க்கு இன்னா செயல்.

319   பிறர்க்கின்னா முற்பகல் செய்யின் தமக்கு இன்னா
      பிற்பகல் தாமே வரும்.

320   நோயெல்லாம் நோய்செய்தார் மேலவாம் நோய்செய்யார்
      நோயின்மை வேண்டு பவர்.

            33  கொல்லாமை - துறவறவியல் - அறம்

321   அறவினை யாதெனின் கொல்லாமை கோறல்
      பிறவினை எல்லாந் தரும்.

322   பகுத்துண்டு பல்லுயிர் ஓம்புதல் நூலோர்
      தொகுத்தவற்றுள் எல்லாந் தலை.

323   ஒன்றாக நல்லது கொல்லாமை மற்றதன்
      பின்சாரப் பொய்யாமை நன்று.

324   நல்லாறு எனப்படுவது யாதெனின் யாதொன்றும்
      கொல்லாமை சூழும் நெறி.

325   நிலைஅஞ்சி நீத்தாருள் எல்லாம் கொலைஅஞ்சிக்
      கொல்லாமை சூழ்வான் தலை.

326   கொல்லாமை மேற்கொண் டொழுகுவான் வாழ்நாள்மேல்
      செல்லாது உயிருண்ணுங் கூற்று.

327   தன்னுயிர் நீப்பினும் செய்யற்க தான்பிறிது
      இன்னுயிர் நீக்கும் வினை.

328   நன்றாகும் ஆக்கம் பெரிதெனினும் சான்றோர்க் குக்
      கொன்றாகும் ஆக்கங் கடை.

329   கொலைவினைய ராகிய மாக்கள் புலைவினையர்
      புன்மை தெரிவா ரகத்து.

330   உயிர் உடம்பின் நீக்கியார் என்ப செயிர் உடம்பின்
      செல்லாத்தீ வாழ்க்கை யவர்.

            34  நிலையாமை - துறவறவியல் - அறம்

331   நில்லாத வற்றை நிலையின என்றுணரும்
      புல்லறி வாண்மை கடை.

332   கூத்தாட்டு அவைக் குழாத் தற்றே பெருஞ்செல்வம்
      போக்கும் அதுவிளிந் தற்று.

333   அற்கா இயல்பிற்றுச் செல்வம் அதுபெற்றால்
      அற்குப ஆங்கே செயல்.

334   நாளென ஒன்றுபோற் காட்டி உயிர் ஈரும்
      வாளது உணர்வார்ப் பெறின்.

335   நாச்செற்று விக்குள்மேல் வாராமுன் நல்வினை
      மேற்சென்று செய்யப் படும்

336   நெருநல் உளனொருவன் இன்றில்லை என்னும்
      பெருமை உடைத்துஇவ் வுலகு.

337   ஒருபொழுதும் வாழ்வது அறியார் கருதுப
      கோடியும் அல்ல பல.

338   குடம்பை தனித்து ஒழியப் புள்பறந் தற்றே
      உடம்பொடு உயிரிடை நட்பு.

339   உறங்கு வதுபோலுஞ் சாக்காடு உறங்கி
      விழிப்பது போலும் பிறப்பு.

340   புக்கில் அமைந்தின்று கொல்லோ உடம்பினுள்
      துச்சில் இருந்த உயிர்க்கு.

            35  துறவு - துறவறவியல் - அறம்

341   யாதனின் யாதனின் நீங்கியான் நோதல்
      அதனின் அதனின் இலன்.

342   வேண்டின் உண் டாகத் துறக்க துறந்தபின்
      ஈண்டுஇயற் பால பல.

343   அடல்வேண்டும் ஐந்தன் புலத்தை விடல்வேண்டும்
      வேண்டிய வெல்லாம் ஒருங்கு.

344   இயல்பாகும் நோன்பிற்கொன்று இன்மை உடைமை
      மயலாகும் மற்றும் பெயர்த்து.

345   மற்றும் தொடர்ப்பாடு எவன்கொல் பிறப்பறுக்கல்
      உற்றார்க்கு உடம்பும் மிகை.

346   யான் எனது என்னும் செருக்கு அறுப்பான் வானோர்க்கு
      உயர்ந்த உலகம் புகும்.

347   பற்றி விடாஅ இடும்பைகள் பற்றினைப்
      பற்றி விடாஅ தவர் க்கு.

348   தலைப்பட்டார் தீரத் துறந்தார் மயங்கி
      வலைப்பட்டார் மற்றை யவர்.

349   பற்றற்ற கண்ணே பிறப்பறுக்கும் மற்று
      நிலையாமை காணப் படும்.

350   பற்றுக பற்றற்றான் பற்றினை அப்பற்றைப்
      பற்றுக பற்று விடற்கு.

            36  மெய்யுணர்தல் - துறவறவியல் - அறம்

351   பொருளல்ல வற்றைப் பொருளென்று உணரும்
      மருளானாம் மாணாப் பிறப்பு.

352   இருள்நீங்கி இன்பம் பயக்கும் மருள்நீங்கி
      மாசறு காட்சி யவர்க்கு.

353   ஐயத்தின் நீங்கித் தெளிந்தார்க்கு வையத்தின்
      வானம் நணிய துடைத்து.

354   ஐயுணர்வு எய்தியக் கண்ணும் பயமின்றே
      மெய்யுணர்வு இல்லா தவர்க்கு.

355   எப்பொருள் எத்தன்மைத் தாயினும் அப்பொருள்
      மெய்ப்பொருள் காண்பது அறிவு.

356   கற்றீண்டு மெய்ப்பொருள் கண்டார் தலைப்படுவர்
      மற்றீண்டு வாரா நெறி.

357   ஓர்த்துள்ளம் உள்ளது உணரி ஒருதலையாப்
      பேர்த்துள்ள வேண்டா பிறப்பு.

358   பிறப்பென்னும் பேதைமை நீங்கச் சிறப்பென்னும்
      செம்பொருள் காண்பது அறிவு.

359   சார்புணர்ந்து சார்பு கெடஒழுகின் மற்றழித்துச்
      சார்தரா சார்தரு நோய்.

360   காமம் வெகுளி மயக்கம் இநவ்முன்றன்
      நாமம் கெடக்கெடும் நோய்.

            37  அவாவறுத்தல் - துறவறவியல் - அறம்

361   அவாஎன்ப எல்லா உயிர்க்கும் எஞ் ஞான்றும்
      தவாஅப் பிறப்பீனும் வித்து.

362   வேண்டுங்கால் வேண்டும் பிறவாமை மற்றது
      வேண்டாமை வேண்ட வரும்.

363   வேண்டாமை அன்ன விழுச்செல்வம் ஈண்டில்லை
      ஆண்டும் அஃதொப்பது இல்.

364   தூஉய்மை என்பது அவாவின்மை மற்றது
      வாஅய்மை வேண்ட வரும்.

365   அற்றவர் என்பார் அவாஅற்றார் மற்றையார்
      அற்றாக அற்றது இலர்.

366   அஞ்சுவ தோரும் அறனே ஒருவனை
      வஞ்சிப்ப தோரும் அவா.

367   அவாவினை ஆற்ற அறுப்பின் தவாவினை
      தான்வேண்டு மாற்றான் வரும்.

368   அவாஇல்லார்க் கில்லாகுந் துன்பம் அஃதுண்டேல்
      தவாஅது மேன்மேல் வரும்.

369   இன்பம் இடையறா தீண்டும் அவாவென்னும்
      துன்பத்துள் துன்பங் கெடின்.

370   ஆரா இயற்கை அவாநீப்பின் அந்நிலையே
      பேரா இயற்கை தரும்.

            38  ஊழ் - ஊழியல் - அறம்

371   ஆகூழால் தோன்றும் அசைவின்மை கைப்பொருள்
      போகூழால் தோன்றும் மடி.

372   பேதைப் படுக்கும் இழவூழ் அறிவகற்றும்
      ஆகலூழ் உற்றக் கடை.

373   நுண்ணிய நூல்பல கற்பினும் மற்றுந்தன்
      உண்மை யறிவே மிகும்.

374   இருவேறு உலகத்து இயற்கை திருவேறு
      தெள்ளிய ராதலும் வேறு.

375   நல்லவை எல்லாஅந் தீயவாம் தீயவும்
      நல்லவாம் செல்வம் செயற்கு.

376   பரியினும் ஆகாவாம் பாலல்ல உய்த்துச்
      சொரியினும் போகா தம.

377   வகுத்தான் வகுத்த வகையல்லால் கோடி
      தொகுத்தார்க்கு துய்த்தல் அரிது.

378   துறப்பார்மன் துப்புர வில்லார் உறற்பால
      ஊட்டா கழியு மெனின்.

379   நன்றாங்கால் நல்லவாக் காண்பவர் அன்றாங்கால்
      அல்லற் படுவ தெவன்?

380   ஊழிற் பெருவலி யாவுள மற்றொன்று
      சூழினுந் தான்முந் துறும்.

            39  இறைமாட்சி - அரசியல் - பொருள்

381   படைகுடி கூழ்அமைச்சு நட்பரண் ஆறும்
      உடையான் அரசருள் ஏறு.

382   அஞ்சாமை ஈகை அறிவூக்கம் இந்நான்கும்
      எஞ்சாமை வேந்தர்க் கியல்பு.

383   தூங்காமை கல்வி துணிவுடைமை இம்மூன்றும்
      நீங்கா நிலனான் பவர்க்கு.

384   அறனிழுக்கா தல்லவை நீக்கி மறனிழுக்கா
      மானம் உடைய தரசு.

385   இயற்றலும் ஈட்டலுங் காத்தலும் காத்த
      வகுத்தலும் வல்ல தரசு.

386   காட்சிக் கெளியன் கடுஞ்சொல்லன் அல்லனேல்
      மீக்கூறும் மன்னன் நிலம்

387   இன்சொலால் ஈத்தளிக்க வல்லார்க்குத் தன்சொலால்
      தான்கண் டனைத்திவ் வுலகு.

388   முறைசெய்து காப்பாற்றும் மன்னவன் மக்கட்கு
      இறையென்று வைக்கப் படும்.

389   செவிகைப்பச் சொற்பொறுக்கும் பண்புடை வேந்தன்
      கவிகைக்கீழ்த் தங்கும் உலகு.

390   கொடையளி செங்கோல் குடியோம்பல் நான்கும்
      உடையானாம் வேந்தர்க் கொளி.

            40  கல்வி - அரசியல் - பொருள்

391   கற்க கசடறக் கற்பவை கற்றபின்
      நிற்க அதற்குத் தக.

392   எண்ணென்ப ஏனை எழுத்தென்ப இவ்விரண் டும்
      கண்ணென்ப வாழும் உயிர்க்கு.

393   கண்ணுடையர் என்பவர் கற்றோர் முகத்திரண்டு
      புண்ணுடையர் கல்லா தவர்.

394   உவப்பத் தலைக்கூடி உள்ளப் பிரிதல்
      அனைத்தே புலவர் தொழில்.

395   உடையார்முன் இல்லார்போல் ஏக்கற்றுங் கற்றார்
      கடையரே கல்லா தவர்.

396   தொட்டனைத் தூறும் மணற்கேணி மாந்தர்க்குக்
      கற்றனைத் தூறும் அறிவு.

397   யாதானும் நாடாமால் ஊராமால் என்னொருவன்
      சாந்துணையுங் கல்லாத வாறு.

398   ஒருமைக்கண் தான் கற்ற கல்வி ஒருவற்கு
      எழுமையும் ஏமாப் புடைத்து.

399   தாமின் புறுவது உலகின் புறக் கண்டு
      காமுறுவர் கற்றறிந் தார்.

400   கேடில் விழுச்செல்வம் கல்வி யொருவற்கு
      மாடல்ல மற்றை யவை.

            41  கல்லாமை - அரசியல் - பொருள்

401   அரங்கின்றி வட்டாடி யற்றே நிரம்பிய
      நூலின்றிக் கோட்டி கொளல்.

402   கல்லாதான் சொற்கா முறுதல் முலையிரண்டும்
      இல்லாதாள் பெண்காமுற் றற்று.

403   கல்லா தவரும் நனிநல்லர் கற்றார்முன்
      சொல்லா திருக்கப் பெறின்.

404   கல்லாதான் ஒட்பம் கழியநன் றாயினும்
      கொள்ளார் அறிவுடை யார்.

405   கல்லா ஒருவன் தகைமை தலைப்பெய்து
      சொல்லாடச் சோர்வு படும்.

406   உளரென்னும் மாத்திரையர் அல்லால் பயவாக்
      களரனையர் கல்லா தவர்.

407   நுண்மாண் நுழைபுலம் இல்லான் எழில்நலம்
      மண்மாண் புனைபாவை யற்று.

408   நல்லார்கண் பட்ட வறுமையின் இன்னாதே
      கல்லார்கண் பட் ட திரு.

409   மேற்பிறந்தா ராயினும் கல்லாதார் கீழ்ப்பிறந்தும்
      கற்றார் அனைத்திலர் பாடு.

410   விலங்கொடு மக்கள் அனையர் இலங்குநூல்
      கற்றாரோடு ஏனை யவர்.

            42  கேள்வி - அரசியல் - பொருள்

411   செல்வத்துட் செல்வஞ் செவிச்செல்வம் அச்செல்வம்
      செல்வத்து ளெல்லாந் தலை.

412   செவுக்குண வில்லாத போழ்து சிறிது
      வயிற்றுக்கும் ஈயப் படும்.

413   செவியுணவிற் கேள்வி யுடையார் அவியுணவின்
      ஆன்றாரோ டொப்பர் நிலத்து.

414   கற்றில னாயினுங் கேட்க அஃதொருவற்கு
      ஒற்கத்தின் ஊற்றாந் துணை.

415   இழுக்கல் உடையுழி ஊற்றுக்கோல் அற்றே
      ஒழுக்க முடையார்வாய்ச் சொல்.

416   எனைத்தானும் நல்லவை கேட்க அனைத்தானும்
      ஆன்ற பெருமை தரும்.

417   பிழைத் துணர்ந்தும் பேதைமை சொல்லா ரிழைத்துணர்ந்
      தீண்டிய கேள்வி யவர்.

418   கேட்பினுங் கேளாத் தகையவே கேள்வியால்
      தோட்கப் படாத செவி.

419   நுணங்கிய கேள்விய ரல்லார் வணங்கிய
      வாயின ராதல் அரிது.

420   செவியிற் சுவையுணரா வாயுணர்வின் மாக்கள்
      அவியினும் வாழினும் என்?

            43  அறிவுடைமை - அரசியல் - பொருள்

421   அறிவற்றங் காக்குங் கருவி செறுவார்க்கும்
      உள்ளழிக்க லாகா அரண்.

422   சென்ற இடத்தால் செலவிடா தீதொரீஇ
      நன்றின்பால் உய்ப்ப தறிவு.

423   எப்பொருள் யார்யார்வாய்க் கேட்பினும் அப்பொருள்
      மெய்ப்பொருள் காண்ப தறிவு.

424   எண்பொருள வாகச் செலச்சொல்லித் தான்பிறர்வாய்
      நுண்பொருள் காண்ப தறிவு.

425   உலகம் தழீஇய தொட்பம் மலர்தலும்
      கூம்பலும் இல்ல தறிவு.

426   எவ்வ துறைவது உலகம் உலகத்தோடு
      அவ்வ துறைவ தறிவு.

427   அறிவுடையார் ஆவ தறிவார் அறிவிலார்
      அஃதறி கல்லா தவர்.

428   அஞ்சுவ தஞ்சாமை பேதைமை அஞ்சுவது
      அஞ்சல் அறிவார் தொழில்.

429   எதிரதாக் காக்கும் அறிவினார்க் கில்லை
      அதிர வருவதோர் நோய்.

430   அறிவுடையார் எல்லா முடையார் அறிவிலார்
      என்னுடைய ரேனும் இலர்.

            44  குற்றங்கடிதல் - அரசியல் - பொருள்

431   செருக்குஞ் சினமும் சிறுமையும் இல்லார்
      பெருக்கம் பெருமித நீர்த்து.

432   இவறலும் மாண்பிறந்த மானமும் மாணா
      உவகையும் ஏதம் இறைக்கு.

433   தினைத்துணையாங் குற்றம் வரினும் பனைத்துணையாக்
      கொள்வர் பழிநாணு வார்.

434   குற்றமே காக்க பொருளாகக் குற்றமே
      அற்றந் த்ரூஉம் பகை.

435   வருமுன்னர்க் காவாதான் வாழ்க்கை எரிமுன்னர்
      வைத்தூறு போலக் கெடும்.

436   தன்குற்றம் நீக்கிப் பிறர்குற்றங் காண்கிற்பின்
      என்குற்ற மாகும் இறைக்கு?

437   செயற்பால செய்யா திவறியான் செல்வம்
      உயற்பால தன்றிக் கெடும்.

438   பற்றுள்ளம் என்னும் இவறன்மை எற்றுள்ளும்
      எண்ணப் படுவதொன் றன்று.

439   வியவற்க எஞ்ஞான்றும் தன்னை நயவற்க
      நன்றி பயவா வினை.

440   காதல காதல் அறியாமை உய்க்கிற்பின்
      ஏதில ஏதிலார் நூல்.

            45  பெரியாரைத் துணைக்கோடல் - அரசியல் - பொருள்

441   அறனறிந்து மூத்த அறிவுடையார் கேண்மை
      திறனறிந்து தேர்ந்து கொளல்.

442   உற்றநோய் நீக்கி உறாஅமை முற்காக்கும்
      பெற்றியார்ப் பேணிக் கொளல்.

443   அரியவற்று ளெல்லாம் அரிதே பெரியாரைப்
      பேணித் தமராக் கொளல்.

444   தம்மிற் பெரியார் தமரா ஒழுகுதல்
      வன்மையு ளெல்லாந் தலை.

445   சூழ்வார்கண் ணாக ஒழுகலான் மன்னவன்
      சூழ்வாரைக் சூழ்ந்து கொளல்.

446   தக்கா ரினத்தனாய்த் தானொழுக வல்லானைச்
      செற்றார் செயக்கிடந்த தில்.

447   இடிக்குந் துணையாரை யாள்வரை யாரே
      கெடுக்குந் தகைமை யவர்.

448   இடிப்பாரை இல்லாத ஏமரா மன்னன்
      கெடுப்பா ரிலானுங் கெடும்.

449   முதலிலார்க ஊதிய மில்லை மதலையாஞ்
      சார்பிலார்க் கில்லை நிலை.

450   பல்லார் பகை கொளலிற் பத்தடுத்த தீமைத்தே
      நல்லார் தொடர்கை விடல்.

            46  சிற்றினஞ்சேராமை - அரசியல் - பொருள்

451   சிற்றினம் அஞ்சும் பெருமை சிறுமைதான்
      சுற்றமாச் சூழ்ந்து விடும்.

452   நிலத்தியல்பால் நீர்திரிந் தற்றாகும் மாந்தர்க்கு
      இனத்தியல்ப தாகும் அறிவு.

453   மனத்தானாம் மாந்தர்க் குணர்ச்சி இனத்தானாம்
      இன்னான் எனப்படுஞ் சொல்.

454   மனத்து ளதுபோலக் காட்டி ஒருவற்கு
      இனத்துள தாகும் அறிவு.

455   மனந்தூய்மை செய்வினை தூய்மை இரண்டும்
      இனந்தூய்மை தூவா வரும்.

456   மனந்தூயார்க் கெச்சம்நன் றாகும் இனந்தூயார்க்கு
      இல்லைநன் றாகா வினை.

457   மனநலம் மன்னுயிர்க் காக்கம் இனநலம்
      எல்லாப் புகழும் தரும்.

458   மனநலம் நன்குடைய ராயினும் சான்றோர்க்கு
      இனநலம் ஏமாப் புடைத்து.

459   மனநலத்தின் ஆகும் மறுமைமற் றஃதும்
      இனநலத்தின் ஏமாப் புடைத்து.

460   நல்லினத்தி னூங்குந் துணையில்லை தீயினத்தின்
      அல்லற் படுப்பதூஉம் இல்.

            47  தெரிந்துசெயல்வகை - அரசியல் - பொருள்

461   அழிவதூஉம் ஆவதூஉம் ஆகி வழிபயக்கும்
      ஊதியமும் சூழ்ந்து செயல்.

462   தெரிந்த இனத்தொடு தேர்ந்தெண்ணிச் செய்வார்க்கு
      அரும்பொருள் யாதொன்றும் இல்

463   ஆக்கம் கருதி முதலிழக்கும் செய்வினை
      ஊக்கார் அறிவுடை யார்.

464   தெளிவி லதனைத் தொடங்கார் இளிவென்னும்
      ஏதப்பாடு அஞ்சு பவர்.

465   வகையறச் சூழா தெழுதல் பகைவரைப்
      பாத்திப் படுப்பதோ ராறு.

466   செய்தக்க அல்ல செயக் கெடும் செய்தக்க
      செய்யாமை யானுங் கெடும்.

467   எண்ணித் துணிக கருமம் துணிந்தபின்
      எண்ணுவம் என்பது இழுக்கு.

468   ஆற்றின் வருந்தா வருத்தம் பலர்நின்று
      போற்றினும் பொத்துப் படும்.

469   நன்றாற்ற லுள்ளுந் தவுறுண்டு அவரவர்
      பண்பறிந் தாற்றாக் கடை.

470   எள்ளாத எண்ணிச் செயல்வேண்டும் தம்மோடு
      கொள்ளாத கொள்ளாது உலகு.

            48  வலியறிதல் - அரசியல் - பொருள்

471   வினைவலியும் தன்வலியும் மாற்றான் வலியும்
      துணைவலியும் தூக்கிச் செயல்.

472   ஒல்வ தறிவது அறிந்ததன் கண்தங்கிச்
      செல்வார்க்குச் செல்லாதது இல்.

473   உடைத்தம் வலியறியார் ஊக்கத்தின் ஊக்கி
      இடைக்கண் முரிந்தார் பலர்.

474   அமைந்தாங் கொழுகான் அளவறியான் தன்னை
      வியந்தான் விரைந்து கெடும்.

475   பீலிபெய் சாகாடும் அச்சிறும் அப்பண்டஞ்
      சால மிகுத்துப் பெயின்.

476   நுனிக்கொம்பர் ஏறினார் அஃதிறந் தூக்கின்
      உயிர்க்கிறுதி ஆகி விடும்.

477   ஆற்றின் அறவறிந்து ஈக அதுபொருள்
      போற்றி வழங்கு நெறி.

478   ஆகாறு அளவிட்டி தாயினுங் கேடில்லை
      போகாறு அகலாக் கடை.

479   அளவறிந்து வாழாதான் வாழ்க்கை உளபோல
      இல்லாகித் தோன்றாக் கெடும்.

480   உளவரை தூக்காத ஒப்புர வாண்மை
      வளவரை வல்லைக் கெடும்.

            49  காலமறிதல் - அரசியல் - பொருள்

481   பகல்வெல்லும் கூகையைக் காக்கை இகல்வெல்லும்
      வேந்தர்க்கு வேண்டும் பொழுது.

482   பருவத்தோடு ஒட்ட ஒழுகல் திருவினைத்
      தீராமை ஆர்க்குங் கயிறு.

483   அருவினை யென்ப உளவோ கருவியான்
      காலம் அறிந்து செயின்.

484   ஞாலம் கருதினுங் கைகூடுங் காலம்
      கருதி இடத்தாற் செயின்.

485   காலம் கருதி இருப்பர் கலங்காது
      ஞாலம் கருது பவர்.

486   ஊக்க முடையான் ஒடுக்கம் பொருதகர்
      தாக்கற்குப் பேருந் தகைத்து.

487   பொள்ளென ஆங்கே புறம்வேரார் காலம்பார்த்து
      உள்வேர்ப்பர் ஒள்ளி யவர்.

488   செறுநரைக் காணின் சுமக்க இறுவரை
      காணின் கிழக்காம் தலை.

489   எய்தற் கரியது இயைந்தக்கால் அந்நிலையே
      செய்தற் கரிய செயல்.

490   கொக்கொக்க கூம்பும் பருவத்து மற்றதன்
      குத்தொக்க சீர்த்த இடத்து.

            50  இடனறிதல் - அரசியல் - பொருள்

491   தொடங்கற்க எவ்வினையும் எள்ளற்க முற்றும்
      இடங்கண்ட பின்அல் லது.

492   முரண்சேர்ந்த மொய்ம்பி னவர்க்கும் அரண்சேர்ந்தாம்
      ஆக்கம் பலவுந் தரும்.

493   ஆற்றாரும் ஆற்றி அடுப இடனறிந்து
      போற்றார்கண் போற்றிச் செயின்.

494   எண்ணியார் எண்ணம் இழப்பர் இடனறிந்து
      துன்னியார் துன்னிச் செயின்.

495   நெடும்புனலுள் வெல்லும் முதலை அடும்புனலின்
      நீங்கின் அதனைப் பிற.

496   கடலோடா கால்வல் நெடுந்தேர் கடலோடும்
      நாவாயும் ஓடா நிலத்து.

497   அஞ்சாமை அல்லால் துணைவேண்டா எஞ்சாமை
      எண்ணி இடத்தால் செயின்.

498   சிறுபடையான் செல்லிடம் சேரின் உறுபடையான்
      ஊக்கம் அழிந்து விடும்.

499   சிறைநலனும் சீரும் இலரெனினும் மாந்தர்
      உறைநிலத்தோடு ஒட்டல் அரிது.

500   காலாழ் களரில் நரியடும் கண்ணஞ்சா
      வேலாள் முகத்த களிறு.

            51  தெரிந்துதெளிதல் - அரசியல் - பொருள்

501   அறம்பொருள் இன்பம் உயிரச்சம் நான்கின்
      திறந்தெரிந்து தேறப் படும்.

502   குடிப்பிறந்து குற்றத்தின் நீங்கி வடுப்பரியும்
      நாணுடையான் சுட்டே தெளிவு.

503   அரியகற்று ஆசற்றார் கண்ணும் தெரியுங்கால்
      இன்மை அரிதே வெளிறு.

504   குணம்நாடிக் குற்றமும் நாடி அவற்றுள்
      மிகைநாடி மிக்க கொளல்.

505   பெருமைக்கும் ஏனைச் சிறுமைக்கும் தத்தம்
      கருமமே கட்டளைக் கல்.

506   அற்றாரைத் தேறுதல் ஓம்புக மற்றவர்
      பற்றிலர் நாணார் பழி.

507   காதன்மை கந்தா அறிவறியார்த் தேறுதல்
      பேதைமை எல்லாந் தரும்.

508   தேரான் பிறனைத் தெளிந்தான் வழிமுறை
      தீரா இடும்பை தரும்.

509   தே றற்க யாரையும் தேராது தேர்ந்தபின்
      தேறுக தேறும் பொருள்.

510   தேரான் தெளிவும் தெளிந்தான்கண் ஐயுறவும்
      தீரா இடும்பை தரும்.

            52  தெரிந்துவினையாடல் - அரசியல் - பொருள்

511   நன்மையும் தீமையும் நாடி நலம்புரிந்த
      தன்மையான் ஆளப் படும்.

512   வாரி பெருக்கி வளம்படுத்து உற்றவை
      ஆராய்வான் செய்க வினை.

513   அன்பறிவு தேற்றம் அவாவின்மை இந்நான்கும்
      நன்குடையான் கட்டே தெளிவு.

514   எனைவகையான் தேறியக் கண்ணும் வினைவகையான்
      வேறாகும் மாந்தர் பலர்.

515   அறிந்தாற்றிச் செய்கிற்பாற்கு அல்லால் வினைதான்
      சிறந்தானென்று ஏவற்பாற் றன்று.

516   செய்வானை நாடி வினைநாடிக் காலத்தோடு
      எய்த உணர்ந்து செயல்.

517   இதனை இதனால் இவன்முடிக்கும் என்றாய்ந்து
      அதனை அவன்கண் விடல்.

518   வினைக் குரிமை நாடிய பின்றை அவனை
      அதற்குரிய னாகச் செயல்.

519   வினைக்கண் வினையுடையான் கேண்மைவே றாக
      நினைப்பானை நீங்கும் திரு.

520   நாடோ றும் நாடுக மன்னன் வினைசெய்வான்
      கோடாமை கோடா துலகு.

            53  சுற்றந்தழால் - அரசியல் - பொருள்

521   பற்றற்ற கண்ணும் பழைமைபா ராட்டுதல்
      சுற்றத்தார் கண்ணே உள.

522   விருப்பறாச் சுற்றம் இயையின் அருப்பறா
      ஆக்கம் பலவும் தரும்.

523   அளவளா வில்லாதான் வாழ்க்கை குளவளாக்
      கோடின்றி நீர்நிறைந் தற்று.

524   சுற்றத்தால் சுற்றப் படஒழுகல் செல்வந்தான்
      பெற்றத்தால் பெற்ற பயன்.

525   கொடுத்தலும் இன்சொலும் ஆற்றின் அடுக்கிய
      சுற்றத்தால் சுற்றப் படும்.

526   பெருங்கொடையான் பேணான் வெகுளி அவனின்
      மருங்குடையார் மாநிலத்து இல்.

527   காக்கை கரவா கரைந்துண்ணும் ஆக்கமும்
      அன்னநீ ரார்க்கே உள.

528   பொதுநோக்கான் வேந்தன் வரிசையா நோக்கின்
      அதுநோக்கி வாழ்வார் பலர்.

529   தமராகிக் தற்றுறந்தார் சுற்றம் அமராமைக்
      காரணம் இன்றி வரும்.

530   உழைப்பிரிந்து காரணத்தின் வந்தானை வேந்தன்
      இழைத் திருந்து எண்ணிக் கொளல்.

            54  பொச்சாவாமை - அரசியல் - பொருள்

531   இறந்த வெகுளியின் தீதே சிறந்த
      உவகை மகிழ்ச்சியிற் சோர்வு.

532   பொச்சாப்புக் கொல்லும் புகழை அறிவினை
      நிச்ச நிரப்புக் கொன் றாங்கு.

533   பொச்சாப்பார்க் கில்லை புகழ்மை அதுஉலகத்து
      எப்பால்நூ லோர்க்கும் துணிவு.

534   அச்ச முடையார்க்கு அரணில்லை ஆங்கில்லை
      பொச்சாப் புடையார்க்கு நன்கு.

535   முன்னுறக் காவாது இழுக்கியான் தன்பிழை
      பின்னூறு இரங்கி விடும்.

536   இழுக்காமை யார்மாட்டும் என்றும் வழுக்காமை
      வாயின் அதுவொப்பது இல்.

537   அரியஎன்று ஆகாத இல்லைபொச் சாவாக்
      கருவியால் போற்றிச் செயின்.

538   புகழ்ந்தவை போற்றிச் செயல்வேண்டும் செய்யாது
      இகழ்ந்தார்க்கு எழுமையும் இல்.

539   இகழ்ச்சியின் கெட்டாரை உள்ளுக தாந்தம்
      மகிழ்ச்சியின் மைந்துறும் போழ்து.

540   உள்ளியது எய்தல் எளிதுமன் மற்றுந்தான்
      உள்ளியது உள்ளப் பெறின்.

            55  செங்கோன்மை - அரசியல் - பொருள்

541   ஓர்ந்துகண் ணோடாது இறைபுரிந்து யார்மாட்டும்
      தேர்ந்துசெய் வஃதே முறை.

542   வானோக்கி வாழும் உலகெல்லாம் மன்னவன்
      கோல் நோக்கி வாழுங் குடி.

543   அந்தணர் நூற்கும் அறத்திற்கும் ஆதியாய்
      நின்றது மன்னவன் கோல்.

544   குடிதழீஇக் கோலோச்சும் மாநில மன்னன்
      அடிதழீஇ நிற்கும் உலகு.

545   இயல்புளிக் கோலோச்சும் மன்னவன் நாட்ட
      பெயலும் விளையுளும் தொக்கு.

546   வேலன்று வென்றி தருவது மன்னவன்
      கோலதூஉங் கோடா தெனின்.

547   இறைகாக்கும் வையகம் எல்லாம் அவனை
      முறைகாக்கும் முட்டாச் செயின்.

548   எண்பதத்தான் ஓரா முறைசெய்யா மன்னவன்
      தண்பதத்தான் தானே கெடும்.

549   குடிபுறங் காத்தோம்பிக் குற்றம் கடிதல்
      வடுவன்று வேந்தன் தொழில்.

550   கொலையிற் கொடியாரை வேந்தொறுத்தல் பைங்கூழ்
      களைகட் டதனொடு நேர்.

            56  கொடுங்கோன்மை - அரசியல் - பொருள்

551   கொலைமேற்கொண் டாரிற் கொடிதே அலைமேற்கொண்டு
      அல்லவை செய்தொழுகும் வேந்து.

552   வேலொடு நின்றான் இடுவென் றதுபோலும்
      கோலொடு நின்றான் இரவு.

553   நாடொறும் நாடி முறைசெய்யா மன்னவன்
      நாடொறும் நாடு கெடும்.

554   கூழுங் குடியும் ஒருங்கிழக்கும் கோல்கோடிச்
      சூழாது செய்யும் அரசு.

555   அல்லற்பட்டு ஆற்றாது அழுதகண் ணீரன்றே
      செல்வத்தைத் தேய்க்கும் படை

556   மன்னர்க்கு மன்னுதல் செங்கோன்மை அஃதின்றேல்
      மன்னாவாம் மன்னர்க் கொளி.

557   துளியின்மை ஞாலத்திற்கு எற்றற்றே வேந்தன்
      அளியின்மை வாழும் உயிர்க்கு.

558   இன்மையின் இன்னாது உடைமை முறைசெய்யா
      மன்னவன் கோற்கீழ்ப் படின்.

559   முறைகோடி மன்னவன் செய்யின் உறைகோடி
      ஒல்லாது வானம் பெயல்.

560   ஆபயன் குன்றும் அறுதொழிலோர் நூல்மறப்பர்
      காவலன் காவான் எனின்.

            57  வெருவந்தசெய்யாமை - அரசியல் - பொருள்

561   தக்காங்கு நாடித் தலைச்செல்லா வண்ணத்தால்
      ஒத்தாங்கு ஒறுப்பது வேந்து.

562   கடிதோச்சி மெல்ல எறிக நெடிதாக்கம்
      நீங்காமை வேண்டு பவர்.

563   வெருவந்த செய்தொழுகும் வெங்கோல னாயின்
      ஒருவந்தம் ஒல்லைக் கெடும்.

564   இறைகடியன் என்றுரைக்கும் இன்னாச்சொல் வேந்தன்
      உறைகடுகி ஒல்லைக் கெடும்.

565   அருஞ்செவ்வி இன்னா முகத்தான் பெருஞ்செல்வம்
      பேஎய்கண் டன்னது உடைத்து.

566   கடுஞ்சொல்லன் கண்ணிலன் ஆயின் நெடுஞ்செல்வம்
      நீடின்றி ஆங்கே கெடும்.

567   கடுமொழியும் கையிகந்த தண்டமும் வேந்தன்
      அடுமுரண் தேய்க்கும் அரம்.

568   இனத்தாற்றி எண்ணாத வேந்தன் சினத்தாற்றிச்
      சீறிற் சிறுகும் திரு.

569   செருவந்த போழ்திற் சிறைசெய்யா வேந்தன்
      வெருவந்து வெய்து கெடும்.

570   கல்லார்ப் பிணிக்கும் கடுங்கோல் அதுவல்லது
      இல்லை நிலக்குப் பொறை.

            58  கண்ணோட் டம் - அரசியல் - பொருள்

571   கண்ணோட்டம் என்னும் கழிபெருங் காரிகை
      உண்மையான் உண்டிவ் வுலகு.

572   கண்ணோட்டத் துள்ளது உலகியல் அஃதிலார்
      உண்மை நிலக்குப் பொறை.

573   பண்என்னாம் பாடற்கு இயைபின்றேல் கண்என்னாம்
      கண்ணோட்டம் இல்லாத கண்.

574   உளபோல் முகத்தெவன் செய்யும் அளவினால்
      கண்ணோட்டம் இல்லாத கண்.

575   கண்ணிற்கு அணிகலம் கண்ணோட்டம் அஃதின்றேல்
      புண்ணென்று உணரப் படும்

576   மண்ணோ டியைந்த மரத்தனையர் கண்ணோ
      டியைந்துகண் ணோடா தவர்.

577   கண்ணோட் டம் இல்லவர் கண்ணிலர் கண்ணுடையார்
      கண்ணோட்டம் இன்மையும் இல்.

578   கருமம் சிதையாமல் கண்ணோட வல்லார்க்கு
      உரிமை உடைத்திவ் வுலகு.

579   ஒறுத்தாற்றும் பண்பினார் கண்ணும்கண் ணோடிப்
      பொறுத்தாற்றும் பண்பே தலை.

580   பெயக்கண்டும் நஞ்சுண் டமைவர் நயத்தக்க
      நாகரிகம் வேண்டு பவர்.

            59  ஒற்றாடல் - அரசியல் - பொருள்

581   ஒற்றும் உரைசான்ற நூலும் இவையிரண்டும்
      தெற்றென்க மன்னவன் கண்.

582   எல்லார்க்கும் எல்லாம் நிகழ்பவை எஞ்ஞான்றும்
      வல்லறிதல் வேந்தன் தொழில்.

583   ஒற்றினான் ஒற்றிப் பொருள்தெரியா மன்னவன்
      கொற்றங் கொளக்கிடந்தது இல்.

584   வினைசெய்வார் தம்சுற்றம் வேண்டாதார் என்றாங்கு
      அனைவரையும் ஆராய்வது ஒற்று.

585   கடாஅ உருவொடு கண்ணஞ்சாது யாண்டும்
      உகாஅமை வல்லதே ஒற்று.

586   துறந்தார் படிவத்த ராகி இறந்தாராய்ந்து
      என்செயினும் சோர்விலது ஒற்று.

587   மறைந்தவை கேட்கவற் றாகி அறிந்தவை
      ஐயப்பாடு இல்லதே ஒற்று.

588   ஒற்றொற்றித் தந்த பொருளையும் மற்றுமோர்
      ஒற்றினால் ஒற்றிக் கொளல்.

589   ஒற்றெற் றுணராமை ஆள்க உடன்மூவர்
      சொற்றொக்க தேறப் படும்.

590   சிறப்பறிய ஒற்றின்கட் செய்யற்க செய்யின்
      புறப்படுத்தான் ஆகும் மறை.

            60  ஊக்கமுடைமை - அரசியல் - பொருள்

591   உடையர் எனப்படுவது ஊக்கம் அஃ தில்லார்
      உடையது உடையரோ மற்று.

592   உள்ளம் உடைமை உடைமை பொருளுடைமை
      நில்லாது நீங்கி விடும்.

593   க்கம் இழந்தேமென்று அல்லாவார் ஊக்கம்
      ஒருவந்தம் கைத்துடை யார்.

594   க்கம் அதர்வினாய்ச் செல்லும் அசைவிலா
      ஊக்க முடையா னுழை.

595   வெள்ளத் தனைய மலர்நீட்டம் மாந்தர்தம்
      உள்ளத் தனையது உயர்வு.

596   உள்ளுவ தெல்லாம் உயர்வுள்ளல் மற்றது
      தள்ளினுந் தள்ளாமை நீர்த்து.

597   சிதைவிடத்து ஒல்கார் உரவோர் புதையம்பிற்
      பட்டுப்பா டூன்றுங் களிறு.

598   உள்ளம் இலாதவர் எய்தார் உலகத்து
      வள்ளியம் என்னுஞ் செருக்கு.

599   பரியது கூர்ங்கோட்டது ஆயினும் யானை
      வெரூஉம் புலிதாக் குறின்.

600   உரமொருவற்கு உள்ள வெறுக்கைஅஃ தில்லார்
      மரம்மக்க ளாதலே வேறு.

            61  மடியின்மை - அரசியல் - பொருள்

601   குடியென்னும் குன்றா விளக்கம் மடியென்னும்
      மாசூர மாய்ந்து கெடும்.

602   மடியை மடியா ஒழுகல் குடியைக்
      குடியாக வேண்டு பவர்.

603   மடிமடிக் கொண்டொழுகும் பேதை பிறந்த
      குடிமடியும் தன்னினும் முந்து.

604   குடிமடிந்து குற்றம் பெருகும் மடிமடிந்து
      மாண்ட உஞற்றி லவர்க்கு.

605   நெடுநீர் மறவி மடிதுயில் நான்கும்
      கெடுநீரார் காமக் கலன்.

606   படியுடையார் பற்றமைந்தக் கண்ணும் மடியுடையார்
      மாண்பயன் எய்தல் அரிது.

607   இடிபுரிந்து எள்ளுஞ் சொல் கேட்பர் மடிபுரிந்து
      மாண்ட உஞற்றி லவர்.

608   மடிமை குடிமைக்கண் தங்கின்தன் ஒன்னார்க்கு
      அடிமை புகுத்தி விடும்.

609   குடியாண்மை யுள்வந்த குற்றம் ஒருவன்
      மடியாண்மை மாற்றக் கெடும்.

610   மடியிலா மன்னவன் எய்தும் அடியளந்தான்
      தாஅய தெல்லாம் ஒருங்கு.

            62  ஆள்வினையுடைமை - அரசியல் - பொருள்

611   அருமை உடைத்தென்று அசாவாமை வேண்டும்
      பெருமை முயற்சி தரும்.

612   வினைக்கண் வினைகெடல் ஓம்பல் வினைக்குறை
      தீர்ந்தாரின் தீர்ந்தன்று உலகு.

613   தாளாண்மை என்னும் தகைமைக்கண் தங்கிற்றே
      வேளாண்மை என்னுஞ் செருக்கு.

614   தாளாண்மை இல்லாதான் வேளாண்மை பேடிகை
      வாளாண்மை போலக் கெடும்.

615   இன்பம் விழையான் வினைவிழைவான் தன்கேளிர்
      துன்பம் துடைத்தூன்றும் தூண்.

616   முயற்சி திருவினை ஆக்கும் முயற்றின்மை
      இன்மை புகுத்தி விடும்.

617   மடியுளாள் மாமுகடி என்ப மடியிலான்
      தாளுளான் தாமரையி னாள்.

618   பொறியின்மை யார்க்கும் பழியன்று அறிவறிந்து
      ஆள்வினை இன்மை பழி.

619   தெய்வத்தான் ஆகா தெனினும் முயற்சிதன்
      மெய்வருத்தக் கூலி தரும்.

620   ஊழையும் உப்பக்கம் காண்பர் உலைவின்றித்
      தாழாது உஞற்று பவர்.

            63  இடுக்கணழியாமை - அரசியல் - பொருள்

621   இடுக்கண் வருங்கால் நகுக அதனை
      அடுத்தூர்வது அஃதொப்ப தில்.

622   வெள்ளத் தனைய இடும்பை அறிவுடையான்
      உள்ளத்தின் உள்ளக் கெடும்.

623   இடும்பைக்கு இடும்பை படுப்பர் இடும்பைக்கு
      இடும்பை படாஅ தவர்.

624   மடுத்தவா யெல்லாம் பகடன்னான் உற்ற
      இடுக்கண் இடர்ப்பாடு உடைத்து.

625   அடுக்கி வரினும் அழிவிலான் உற்ற
      இடுக்கண் இடுக்கட் படும்.

626   அற்றேமென்று அல்லற் படுபவோ பெற்றேமென்று
      ஓம்புதல் தேற்றா தவர்.

627   இலக்கம் உடம்பிடும்பைக் கென்று கலக்கத்தைக்
      கையாறாக் கொள்ளாதாம் மேல்.

628   இன்பம் விழையான் இடும்பை இயல்பென்பான்
      துன்பம் உறுதல் இலன்.

629   இன்பத்துள் இன்பம் விழையாதான் துன்பத்துள்
      துன்பம் உறுதல் இலன்.

630   இன்னாமை இன்பம் எனக்கொளின் ஆகுந்தன்
      ஒன்னார் விழையுஞ் சிறப்பு.

            64  அமைச்சு - அமைச்சியல் - பொருள்

631   கருவியும் காலமும் செய்கையும் செய்யும்
      அருவினையும் மாண்டது அமைச்சு.

632   வன்கண் குடிகாத்தல் கற்றறிதல் ஆள்வினையோடு
      ஐந்துடன் மாண்டது அமைச்சு.

633   பிரித்தலும் பேணிக் கொளலும் பிரிந்தார்ப்
      பொருத்தலும் வல்ல தமைச்சு.

634   தெரிதலும் தேர்ந்து செயலும் ஒருதலையாச்
      சொல்லலும் வல்லது அமைச்சு.

635   அறனறிந்து ஆன்றமைந்த சொல்லான்எஞ் ஞான்றுந்
      திறனறிந்தான் தேர்ச்சித் துணை.

636   மதிநுட்பம் நூலோடு உடையார்க்கு அதிநுட்பம்
      யாவுள முன்நிற் பவை.

637   செயற்கை அறிந்தக் கடைத்தும் உலகத்து
      இயற்கை அறிந்து செயல்.

638   அறிகொன்று அறியான் எனினும் உறுதி
      உழையிருந்தான் கூறல் கடன்.

639   பழுதெண்ணும் மந்திரியின் பக்கததுள் தெவ்வோர்
      எழுபது கோடி உறும்.

640   முறைப்படச் சூழ்ந்தும் முடிவிலவே செய்வர்
      திறப்பாடு இலாஅ தவர்.

            65  சொல்வன்மை - அமைச்சியல் - பொருள்

641   நாநலம் என்னும் நலனுடைமை அந்நலம்
      யாநலத்து உள்ளதூஉம் அன்று.

642   ஆக்கமுங் கேடும் அதனால் வருதலால்
      காத்தோம்பல் சொல்லின்கட் சோர்வு.

643   கேட்டார்ப் பிணிக்கும் தகையவாய்க் கேளாரும்
      வேட்ப மொழிவதாம் சொல்.

644   திறனறிந்து சொல்லுக சொல்லை அறனும்
      பொருளும் அதனினூஉங்கு இல்.

645   சொல்லுக சொல்லைப் பிறிதோர்சொல் அச்சொல்லை
      வெல்லுஞ்சொல் இன்மை அறிந்து.

646   வேட்பத்தாஞ் சொல்லிப் பிறர்சொல் பயன்கோடல்
      மாட்சியின் மாசற்றார் கோள்.

647   சொலல்வல்லன் சோர்விலன் அஞ்சான் அவனை
      இகல்வெல்லல் யார்க்கும் அரிது.

648   விரைந்து தொழில்கேட்கும் ஞாலம் நிரந்தினிது
      சொல்லுதல் வல்லார்ப் பெறின்.

649   பலசொல்லக் காமுறுவர் மன்றமா சற்ற
      சிலசொல்லல் தேற்றா தவர்.

650   இண்ருழ்த்தும் நாறா மலரனையர் கற்றது
      உணர விரித்துரையா தார்.

            66  வினைத்தூய்மை - அமைச்சியல் - பொருள்

651   துணைநலம் ஆக்கம் த்ருஉம் வினைநலம்
      வேண்டிய எல்லாந் தரும்.

652   என்றும் ஒருவுதல் வேண்டும் புகழொடு
      நன்றி பயவா வினை.

653   ஒஓதல் வேண்டும் ஒளிமாழ்கும் செய்வினை
      ஆஅதும் என்னு மவர்.

654   இடுக்கண் படினும் இளிவந்த செய்யார்
      நடுக்கற்ற காட்சி யவர்.

655   எற்றென்று இரங்குவ செய்யற்க செய்வானேல்
      மற்றன்ன செய்யாமை நன்று.

656   ஈன்றாள் பசிகாண்பான் ஆயினுஞ் செய்யற் க
      சான்றோர் பழிக்கும் வினை.

657   பழிமலைந்து எய்திய ஆக்கத்தின் சான்றோர்
      கழிநல் குரவே தலை.

658   கடிந்த கடிந்தொரார் செய்தார்க்கு அவைதாம்
      முடிந்தாலும் பீழை தரும்.

659   அழக் கொண்ட எல்லாம் அழப்போம் இழப்பினும்
      பிற்பயக்கும் நற்பா லவை.

660   சலத்தால் பொருள்செய்தே மார்த்தல் பசுமண்
      கலத்துள்நீர் பெய்திரீஇ யற்று.

            67  வினைத்திட்பம் - அமைச்சியல் - பொருள்

661   வினைத்திட்பம் என்பது ஒருவன் மனத்திட்பம்
      மற்றைய எல்லாம் பிற.

662   ஊறொரால் உற்றபின் ஒல்காமை இவ்விரண்டின்
      ஆறென்பர் ஆய்ந்தவர் கோள்.

663   கடைக்கொட்கச் செய்தக்க தாண்மை இடைக்கொட்கின்
      எற்றா விழுமந் தரும்.

664   சொல்லுதல் யார்க்கும் எளிய அரியவாம்
      சொல்லிய வண்ணம் செயல்.

665   வீறெய்தி மாண்டார் வினைத்திட்பம் வேந்தன்கண்
      ஊறெய்தி உள்ளப் படும்.

666   எண்ணிய எண்ணியாங்கு எய்து எண்ணியார்
      திண்ணியர் ஆகப் பெறின்.

667   உருவுகண்டு எள்ளாமை வேண்டும் உருள்பெருந்தேர்க்கு
      அச்சாணி அன்னார் உடைத்து.

668   கலங்காது கண்ட வினைக்கண் துளங்காது
      தூக்கங் கடிந்து செயல்.

669   துன்பம் உறவரினும் செய்க துணிவாற்றி
      இன்பம் பயக்கும் வினை.

670   எனைத்திட்பம் எய் தியக் கண்ணும் வினைத்திட்பம்
      வேண்டாரை வேண்டாது உலகு.

            68  வினைசெயல்வகை - அமைச்சியல் - பொருள்

671   சூழ்ச்சி முடிவு துணிவெய்தல் அத்துணிவு
      தாழ்ச்சியுள் தங்குதல் தீது.

672   தூங்குக தூங்கிச் செயற்பால தூங்கற்க
      தூங்காது செய்யும் வினை.

673   ஙல்லும்வா யெல்லாம் வினைநன்றே ஒல்லாக்கால்
      செல்லும்வாய் நோக்கிச் செயல்.

674   வினைபகை என்றிரண்டின் எச்சம் நினையுங்கால்
      தீயெச்சம் போலத் தெறும்.

675   பொருள்கருவி காலம் வினையிடனொடு ஐந்தும்
      இருள்தீர எண்ணிச் செயல்.

676   முடிவும் இடையூறும் முற்றியாங்கு எய்தும்
      படுபயனும் பார்த்துச் செயல்.

677   செய்வினை செய்வான் செயன்முறை அவ்வினை
      உள்ளறிவான் உள்ளம் கொளல்.

678   வினையான் வினையாக்கிக் கோடல் நனைகவுள்
      யானையால் யானையாத் தற்று.

679   நட்டார்க்கு நல்ல செயலின் விரைந்ததே
      ஒட்டாரை ஒட்டிக் கொளல்.

680   உறைசிறியார் உள்நடுங்கல் அஞ்சிக் குறைபெறின்
      கொள்வர் பெரியார்ப் பணிந்து.

            69  தூது - அமைச்சியல் - பொருள்

681   அன்புடைமை ஆன்ற குடிப்பிறத்தல் வேந்தவாம்
      பண்புடைமை தூதுரைப்பான் பண்பு.

682   அன்பறிவு ஆராய்ந்த சொல்வன்மை தூதுரைப்பார்க்கு
      இன்றி யமையாத மூன்று.

683   நூலாருள் நூல்வல்லன் ஆகுதல் வேலாருள்
      வென்றி வினையுரைப்பான் பண்பு.

684   அறிவுரு வாராய்ந்த கல்விஇம் மூன்றன்
      செறிவுடையான் செல்க வினைக்கு.

685   தொகச் சொல்லித் தூவாத நீக்கி நகச்சொல்லி
      நன்றி பயப்பதாந் தூது.

686   கற்றுக்கண் அஞ்சான் செலச்சொல்லிக் காலத்தால்
      தக்கது அறிவதாம் தூது.

687   கடனறிந்து காலங் கருதி இடனறிந்து
      எண்ணி உரைப்பான் தலை.

688   தூய்மை துணைமை துணிவுடைமை இம்மூன்றின்
      வாய்மை வழியுரைப்பான் பண்பு.

689   விடுமாற்றம் வேந்தர்க்கு உரைப்பான் வடுமாற்றம்
      வாய்சேரா வன்க ணவன்.

690   இறுதி பயப்பினும் எஞ்சாது இறைவற் கு
      உறுதி பயப்பதாம் தூது.

            70  மன்னரைச் சேர்ந்தொழுதல் - அமைச்சியல் - பொருள்

691   அகலாது அணுகாது தீக்காய்வார் போல்க
      இகல்வேந்தர்ச் சேர்ந்தொழுகு வார்.

692   மன்னர் விழைப விழையாமை மன்னரால்
      மன்னிய ஆக்கந் தரும்.

693   போற்றின் அரியவை போற்றல் கடுத்தபின்
      தேற்றுதல் யார்க்கும் அரிது.

694   செவிச்சொல்லும் சேர்ந்த நகையும் அவித்தொழுகல்
      ஆன்ற பெரியா ரகத்து.

695   எப்பொருளும் ஓரார் தொடரார்மற் றப்பொருளை
      விட்டக்கால் கேட்க மறை.

696   குறிப்பறிந்து காலங் கருதி வெறுப்பில
      வேண்டுப வேட்பச் சொலல்.

697   வேட்பன சொல்லி வினையில எஞ்ஞான்றும்
      கேட்பினும் சொல்லா விடல்.

698   இளையர் இனமுறையர் என்றிகழார் நின்ற
      ஒளியோடு ஒழுகப் படும்.

699   கொளப்பட்டேம் என்றெண்ணிக் கொள்ளாத செய்யார்
      துளக்கற்ற காட்சி யவர்.

700   பழையம் எனக்கருதிப் பண்பல்ல செய்யும்
      கெழுதகைமை கேடு தரும்.

            71  குறிப்பறிதல் - அமைச்சியல் - பொருள்

701   கூறாமை நோக்கிக் குறிப்பறிவான் எஞ்ஞான்றும்
      மாறாநீர் வையக் கணி.

702   ஐயப் படாஅது அகத்தது உணர்வானைத்
      தெய்வத்தோ டொப்பக் கொளல்.

703   குறிப்பிற் குறிப்புணர் வாரை உறுப்பினுள்
      யாது கொடுத்தும் கொளல்.

704   குறித்தது கூறாமைக் கொள்வாரோ டேனை
      உறுப்போ ரனையரால் வேறு.

705   குறிப்பிற் குறிப்புணரா வாயின் உறுப்பினுள்
      என்ன பயத்தவோ கண்?

706   அடுத்தது காட்டும் பளிங்குபோல் நெஞ்சம்
      கடுத்தது காட்டும் முகம்.

707   முகத்தின் முதுக்குறைந்தது உண்டோ உவப்பினும்
      காயினும் தான்முந் துறும்.

708   முகம்நோக்கி நிற்க அமையும் அகம்நோக்கி
      உற்ற துணர்வார்ப் பெறின்.

709   பகைமையும் கேண்மையும் கண்ணுரைக்கும் கண்ணின்
      வகைமை உணர்வார்ப் பெறின்.

710   நுண்ணியம் என்பார் அளக்குங்கோல் காணுங்கால்
      கண்ணல்லது இல்லை பிற.

            72  அவையறிதல் - அமைச்சியல் - பொருள்

711   அவையறிநது ஆராய்ந்து சொல்லுக சொல்லின்
      தொகையறிந்த தூய்மை யவர்.

712   இடைதெரிந்து நன்குணர்ந்து சொல்லுக சொல்லின்
      நடைதெரிந்த நன்மை யவர்.

713   அவையறியார் சொல்லல்மேற் கொள்பவர் சொல்லின்
      வகையறியார் வல்லதூஉம் இல்.

714   ஒளியார்முன் ஒள்ளிய ராதல் வெளியார்முன்
      வான்சுதை வண்ணம் கொளல்.

715   நன்றென்ற வற்றுள்ளும் நன்றே முதுவருள்
      முந்து கிளவாச் செறிவு.

716   ஆற்றின் நிலைதளர்ந் தற்றே வியன்புலம்
      ஏற்றுணர்வார் முன்னர் இழுக்கு.

717   கற்றறிந்தார் கல்வி விளங்கும் கசடறச்
      சொல்தெரிதல் வல்லார் அகத்து.

718   உணர்வ துடையார்முன் சொல்லல் வளர்வதன்
      பாத்தியுள் நீர்சொரிந் தற்று.

719   புல்லவையுள் பொச்சாந்தும் சொல்லற்க நல்லவையுள்
      நன்குசலச் சொல்லு வார்.

720   அங்கணத்துள் உக்க அமிழ்தற்றால் தங்கணத்தார்
      அல்லார்முன் கோட்டி கொளல்.

            73  அவையஞ்சாமை - அமைச்சியல் - பொருள்

721   வகையறிந்து வல்லவை வாய்சோரார் சொல்லின்
      தொகையறிந்த தூய்மை யவர்.

722   கற்றாருள் கற்றார் எனப்படுவர் கற்றார்முன்
      கற்ற செலச்சொல்லு வார்.

723   பகையகத்துச் சாவார் எளியர் அரியர்
      அவையகத்து அஞ்சா தவர்.

724   கற்றார்முன் கற்ற செலச்சொல்லித் தாம்கற்ற
      மிக்காருள் மிக்க கொளல்.

725   ஆற்றின் அளவறிந்து கற்க அவையஞ்சா
      மாற்றங் கொடுத்தற் பொருட்டு.

726   வாளொடென் வன்கண்ணர் அல்லார்க்கு நூலொடென்
      நுண்ணவை அஞ்சு பவர்க்கு.

727   பகையகத்துப் பேடிகை ஒள்வாள் அவையகத்து
      அஞ்சு மவன்கற்ற நூல்.

728   பல்லவை கற்றும் பயமிலரே நல்லவையுள்
      நன்கு செலச்சொல்லா தார்.

729   கல்லா தவரின் கடையென்ப கற்றறிந்தும்
      நல்லா ரவையஞ்சு வார்.

730   உளரெனினும் இல்லாரொடு ஒப்பர் களன்அஞ்சிக்
      கற்ற செலச்சொல்லா தார்.

            74  நாடு - அங்கவியல் - பொருள்

731   தள்ளா விளையுளும் தக்காரும் தாழ்விலாச்
      செல்வரும் சேர்வது நாடு.

732   பெரும்பொருளால் பெட்டக்க தாகி அருங்கேட்டால்
      ஆற்ற விளைவது நாடு.

733   பொறையொருங்கு மேல்வருங்கால் தாங்கி இறைவற்கு
      இறையொருங்கு நேர்வது நாடு.

734   உறுபசியும் ஓவாப் பிணியும் செறுபகையும்
      சேரா தியல்வது நாடு.

735   பல்குழுவும் பாழ்செய்யும் உட்பகையும் வேந்தலைக்கும்
      கொல்குறும்பும் இல்லது நாடு.

736   கேடறியாக் கெட்ட இடத்தும் வளங்குன்றா
      நாடென்ப நாட்டின் தலை.

737   இருபுனலும் வாய்ந்த மலையும் வருபுனலும்
      வல்லரணும் நாட்டிற்கு உறுப்பு.

738   பிணியின்மை செல்வம் விளைவின்பம் ஏமம்
      அணியென்ப நாட்டிவ் வைந்து.

739   நாடென்ப நாடா வளத்தன நாடல்ல
      நாட வளந்தரு நாடு.

740   ஆங்கமை வெய்தியக் கண்ணும் பயமின்றே
      வேந்தமை வில்லாத நாடு.

            75  அரண் - அங்கவியல் - பொருள்

741   ஆற்று பவர்க்கும் அரண்பொருள் அஞ்சித்தற்
      போற்று பவர்க்கும் பொருள்.

742   மணிநீரும் மண்ணும் மலையும் அணிநிழற்
      காடும் உடைய தரண்.

743   உயர்வகலம் திண்மை அருமைஇந் நான்கின்
      அமைவரண் என்றுரைக்கும் நூல்.

744   சிறுகாப்பிற் பேரிடத்த தாகி உறுபகை
      ஊக்கம் அழிப்ப தரண்.

745   கொளற்கரிதாய்க் கொண்டகூழ்த் தாகி அகத்தார்
      நிலைக்கெளிதாம் நீரது அரண்.

746   எல்லாப் பொருளும் உடைத்தாய் இடத்துதவும்
      நல்லாள் உடையது அரண்.

747   முற்றியும் முற்றா தெறிந்தும் அறைப்படுத்தும்
      பற்றற் கரியது அரண்.

748   முற்றாற்றி முற்றி யவரையும் பற்றாற்றிப்
      பற்றியார் வெல்வது அரண்.

749   முனைமுகத்து மாற்றலர் சாய வினைமுகத்து
      வீறெய்தி மாண்ட தரண்.

750   எனைமாட்சித் தாகியக் கண்ணும் வினைமாட்சி
      இல்லார்கண் இல்லது அரண்.

            76  பொருள்செயல்வகை - அங்கவியல் - பொருள்

751   பொருளல் லவரைப் பொருளாகச் செய்யும்
      பொருளல்லது இல்லை பொருள்.

752   இல்லாரை எல்லாரும் எள்ளுவர் செல்வரை
      எல்லாரும் செய்வர் சிறப்பு.

752   பொருளென்னும் பொய்யா விளக்கம் இருளறுக்கும்
      எண்ணிய தேயத்துச் சென்று.

754   அறன்ஈனும் இன்பமும் ஈனும் திறனறிந்து
      தீதின்றி வந்த பொருள்.

755   அருளொடும் அன்பொடும் வாராப் பொருளாக்கம்
      புல்லார் புரள விடல்.

756   உறுபொருளும் உல்கு பொருளும்தன் ஒன்னார்த்
      தெறுபொருளும் வேந்தன் பொருள்.

757   அருளென்னும் அன்பீன் குழவி பொருளென்னும்
      செல்வச் செவிலியால் உண்டு.

758   குன்றேறி யானைப் போர் கண்டற்றால் தன்கைத்தொன்று
      உண்டாகச் செய்வான் வினை.

759   செய்க பொருளைச் செறுநர் செருக்கறுக்கும்
      எஃகதனிற் கூரிய தில்.

760   ஒண்பொருள் காழ்ப்ப இயற்றியார்க்கு எண்பொருள்
      ஏனை இரண்டும் ஒருங்கு.

            77  படைமாட்சி - அங்கவியல் - பொருள்

761   உறுப்பமைந்து ஊறஞ்சா வெல்படை வேந்தன்
      வெறுக்கையுள் எல்லாம் தலை.

762   உலைவிடத்து ஊறஞ்சா வன்கண் தொலைவிடத்துத்
      தொல்படைக் கல்லால் அரிது.

763   ஒலித்தக்கால் என்னாம் உவரி எலிப்பகை
      நாகம் உயிர்ப்பக் கெடும்.

764   அழிவின்றி அறைபோகா தாகி வழிவந்த
      வன்க ணதுவே படை.

765   கூற்றுடன்று மேல்வரினும் கூடி எதிர்நிற்கும்
      ஆற்ற லதுவே படை.

766   மறமானம் மாண்ட வழிச்செலவு தேற்றம்
      எனநான்கே ஏமம் படைக்கு.

767   தார்தாங்கிச் செல்வது தானை தலைவந்த
      போர்தாங்கும் தன்மை அறிந்து.

768   அடல்தகையும் ஆற்றலும் இல்லெனினும் தானை
      படைத்தகையால் பாடு பெறும்.

769   சிறுமையும் செல்லாத் துனியும் வறுமையும்
      இல்லாயின் வெல்லும் படை.

770   நிலைமக்கள் சால உடைத்தெனினும் தானை
      தலைமக்கள் இல்வழி இல்.

            78  படைச்செருக்கு - அங்கவியல் - பொருள்

771   என்னைமுன் நில்லன்மின் தெவ்விர் பலரென்னை
      முன்நின்று கல்நின் றவர்.

772   கான முயலெய்த அம்பினில் யானை
      பிழைத்தவேல் ஏந்தல் இனிது.

773   பேராண்மை என்ப தறுகண்ஒன் றுற்றக்கால்
      ஊராண்மை மற்றதன் எஃகு.

774   கைவேல் களிற்றொடு போக்கி வருபவன்
      மெய்வேல் பறியா நகும்.

775   விழித்தகண் வேல்கொண டெறிய அழித்திமைப்பின்
      ஒட்டன்றோ வன்க ணவர்க்கு.

776   விழுப்புண் படாதநாள் எல்லாம் வழுக்கினுள்
      வைக்கும்தன் நாளை எடுத்து.

777   சுழலும் இசைவேண்டி வேண்டா உயிரார்
      கழல்யாப்புக் காரிகை நீர்த்து.

778   உறின்உயிர் அஞ்சா மறவர் இறைவன்
      செறினும் சீர்குன்றல் இலர்.

779   இழைத்தது இகவாமைச் சாவாரை யாரே
      பிழைத்தது ஒறுக்கிற் பவர்.

780   புரந்தார்கண் நீர்மல்கச் சாகிற்பின் சாக்காடு
      இரந்துகோள் தக்கது உடைத்து.

            79  நட்பு - நட்பியல் - பொருள்

7811  செயற்கரிய யாவுள நட்பின் அதுபோல்
      வினைக்கரிய யாவுள காப்பு.

782   நிறைநீர நீரவர் கேண்மை பிறைமதிப்
      பின்னீர பேதையார் நட்பு.

783   நவில்தொறும் நூல்நயம் போலும் பயில்தொறும்
      பண்புடை யாளர் தொடர்பு.

784   நகுதற் பொருட்டன்று நட்டல் மிகுதிக்கண்
      மேற்செனறு இடித்தற் பொருட்டு.

785   புணர்ச்சி பழகுதல் வேண்டா உணர்ச்சிதான்
      நட்பாங் கிழமை தரும்.

786   முகநக நட்பது நட்பன்று நெஞ்சத்து
      அகநக நட்பது நட்பு.

787   அழிவி னவைநீக்கி ஆறுய்த்து அழிவின்கண்
      அல்லல் உழப்பதாம் நட்பு.

788   உடுக்கை இழந்தவன் கைபோல ஆங்கே
      இடுக்கண் களைவதாம் நட்பு.

789   நட்பிற்கு வீற்றிருக்கை யாதெனின் கொட்பின்றி
      ஒல்லும்வாய் ஊன்றும் நிலை.

790   இனையர் இவரெமக்கு இன்னம்யாம் என்று
      புனையினும் புல்லென்னும் நட்பு.

            80  நட்பாராய்தல் - நட்பியல் - பொருள்

791   நாடாது நட் டலிற் கேடில்லை நட்டபின்
      வீடில்லை நட்பாள் பவர்க்கு.

792   ஆய்ந்தாய்ந்து கொள்ளாதான் கேண்மை கடைமுறை
      தான்சாம் துயரம் தரும்.

793   குணமும் குடிமையும் குற்றமும் குன்றா
      இனனும் அறிந்தியாக்க நட்பு.

794   குடிப்பிறந்து தன்கண் பழிநாணு வானைக்
      கொடுத்தும் கொளல்வேண்டும் நட்பு.

795   அழச்சொல்லி அல்லது இடித்து வழக்கறிய
      வல்லார்நடபு ஆய்ந்து கொளல்.

796   கேட்டினும் உண்டோ ர் உறுதி கிளைஞரை
      நீட்டி அளப்பதோர் கோல்.

797   ஊதியம் என்பது ஒருவற்குப் பேதையார்
      கேண்மை ஒரீஇ விடல்.

798   உள்ளற்க உள்ளம் சிறுகுவ கொள்ளற்க
      அல்லற்கண் ஆற்றறுப்பார் நட்பு.

799   கெடுங்காலைக் கைவிடுவார் கேண்மை அடுங்காலை
      உள்ளினும் உள்ளஞ் சுடும்.

800   மருவுக மாசற்றார் கேண்மைஒன் றீத்தும்
      ஒருவுக ஒப்பிலார் நட்பு.

            81  பழைமை - நட்பியல் - பொருள்

801   பழைமை எனப்படுவது யாதெனின் யாதும்
      கிழமையைக் கீழ்ந்திடா நட்பு.

802   நட்பிற் குறுப்புக் கெழுதகைமை மற்றதற்கு
      உப்பாதல் சான்றோர் கடன்.

803   பழகிய நட்பெவன் செய்யுங் கெழுதகைமை
      செய்தாங்கு அமையாக் கடை.

804   விழைதகையான் வேண்டி இருப்பர் கெழுதகையாற்
      கேளாது நட்டார் செயின்.

805   பேதைமை ஒன்றோ பெருங்கிழமை என்றுணர்க
      நோதக்க நட்டார் செயின்.

806   எல்லைக்கண் நின்றார் துறவார் தொலைவிடத்தும்
      தொல்லைக்கண் நின்றார் தொடர்பு.

807   அழிவந்த செய்யினும் அன்பறார் அன்பின்
      வழிவந்த கேண்மை யவர்.

808   கேளிழுக்கம் கேளாக் கெழுதகைமை வல்லார்க்கு
      நாளிழுக்கம் நட்டார் செயின்.

809   கெடாஅ வழிவந்த கேண்மையார் கேண்மை
      விடாஅர் விழையும் உலகு.

810   விழையார் விழையப் படுப பழையார்கண்
      பண்பின் தலைப்பிரியா தார்.

            82  தீ நட்பு - நட்பியல் - பொருள்

811   பருகுவார் போலினும் பண்பிலார் கேண்மை
      பெருகலிற் குன்றல் இனிது.

812   உறின்நட்டு அறின்ஙருஉம் ஒப்பிலார் கேண்மை
      பெறினும் இழப்பினும் என்?

813   உறுவது சீர்தூக்கும் நட்பும் பெறுவது
      கொள்வாரும் கள்வரும் நேர்.

814   அமரகத்து ஆற்றறுக்கும் கல்லாமா அன்னார்
      தமரின் தனிமை தலை.

815   செய்தேமஞ் சாராச் சிறியவர் புன்கேண்மை
      எய்தலின் எய்தாமை நன்று.

816   பேதை பெருங்கெழீஇ நட்பின் அறிவுடையார்
      ஏதின்மை கோடி உறும்.

817   நகைவகைய ராகிய நட்பின் பகைவரால்
      பத்தடுத்த கோடி உறும்.

818   ஒல்லும் கருமம் உடற்று பவர்கேண்மை
      சொல்லாடார் சோர விடல்.

819   கனவினும் இன்னாது மன்னோ வினைவேறு
      சொல்வேறு பட்டார் தொடர்பு.

820   எனைத்தும் குறுகுதல் ஓம்பல் மனைக்கெழீஇ
      மன்றில் பழிப்பார் தொடர்பு.

            83  கூடாநட்பு - நட்பியல் - பொருள்

821   சீரிடம் காணின் எறிதற்குப் பட் டடை
      நேரா நிரந்தவர் நட்பு.

822   இனம்போன்று இனமல்லார் கேண்மை மகளிர்
      மனம்போல வேறு படும்.

823   பலநல்ல கற்றக் கடைத்து மனநல்லர்
      ஆகுதல் மாணார்க் கரிது.

824   முகத்தின் இனிய நகாஅ அகத்தின்னா
      வஞ்சரை அஞ்சப் படும்.

825   மனத்தின் அமையா தவரை எனைத்தொன்றும்
      சொல்லினால் தேறற்பாற்று அன்று.

826   நட்டார்போல் நல்லவை சொல்லினும் ஒட்டார்சொல்
      ஒல்லை உணரப் படும்.

827   சொல்வணக்கம் ஒன்னார்கண் கொள்ளற்க வில்வணக்கம்
      தீங்கு குறித்தமை யான்.

828   தொழுதகை யுள்ளும் படையொடுங்கும் ஒன்னார்
      அழுதகண் ணீரும் அனைத்து.

829   மிகச்செய்து தம்மெள்ளு வாரை நகச்செய்து
      நட்பினுள் சாப்புல்லற் பாற்று.

830   பகைநட்பாம் காலம் வருங்கால் முகநட்டு
      அகநட்பு ஒரீஇ விடல்.

            84  பேதைமை - நட்பியல் - பொருள்

831   பேதைமை என்பதொன்று யாதெனின் ஏதங்கொண்டு
      ஊதியம் போக விடல்.

832   பேதைமையுள் எல்லாம் பேதைமை காதன்மை
      கையல்ல தன்கட் செயல்.

833   நாணாமை நாடாமை நாரின்மை யாதொன்றும்
      பேணாமை பேதை தொழில்

834   ஓதி உணர்ந்தும் பிறர் க்குரைத்தும் தானடங்காப்
      பேதையின் பேதையார் இல்.

835   ஒருமைச் செயலாற்றும் பேதை எழுமையும்
      தான்புக் கழுந்தும் அளறு.

836   பொய்படும் ஒன்றோ புனைபூணும் கையறியாப்
      பேதை வினைமேற் கொளின்.

837   ஏதிலார் ஆரத் தமர்பசிப்பர் பேதை
      பெருஞ்செல்வம் உற்றக் கடை.

838   மையல் ஒருவன் களித்தற்றால் பேதைதன்
      கையொன்று உடைமை பெறின்.

839   பெரிதினிது பேதையார் கேண்மை பிரிவின்கண்
      பீழை தருவதொன் றில்.

840   கழாஅக்கால் பள்ளியுள் வைத்தற்றால் சான்றோர்
      குழாஅத்துப் பேதை புகல்.

            85  புல்லறிவாண்மை - நட்பியல் - பொருள்

841   அறிவின்மை இன்மையுள் இன்மை பிறிதின்மை
      இன்மையா வையா துலகு.

842   அறிவிலான் நெஞ்சுவந்து ஈதல் பிறிதியாதும்
      இல்லை பெறுவான் தவம்.

843   அறிவிலார் தாந்தம்மைப் பீழிக்கும் பீழை
      செறுவார்க்கும் செய்தல் அரிது.

844   வெண்மை எனப்படுவ தியாதெனின் ஒண்மை
      உடையம்யாம் என்னும் செருக்கு.

845   கல்லாத மேற்கொண் டொழுகல் கசடற
      வல்லதூஉம் ஐயம் தரும்.

846   அற்றம் மறைத்தலோ புல்லறிவு தம்வயின்
      குற்றம் மறையா வழி.

847   அருமறை சோரும் அறிவிலான் செய்யும்
      பெருமிறை தானே தனக்கு.

848   ஏவவும் செய்கலான் தான்தேறான் அவ்வுயிர்
      போஒம் அளவுமோர் நோய்.

849   காணாதான் காட்டுவான் தான்காணான் காணாதான்
      கண்டானாம் தான்கண்ட வாறு.

850   உலகத்தார் உண்டென்பது இல்லென்பான் வையத்து
      அலகையா வைக்கப் படும்.

            86  இகல் - நட்பியல் - பொருள்

851   இகலென்ப எல்லா உயிர்க்கும் பகலென்னும்
      பண்பின்மை பாரிக்கு நோய்.

852   பகல்கருதிப் பற்றா செயினும் இகல்கருதி
      இன்னாசெய் யாமை தலை.

853   இகலென்னும் எவ்வநோய் நீக்கின் தவலில்லாத்
      தாவில் விளக்கம் தரும்.

854   இன்பத்துள் இன்பம் பயக்கும் இகலென்னும்
      துன்பத்துள் துன்பங் கெடின்.

855   இகலெதிர் சாய்ந்தொழுக வல்லாரை யாரே
      மிக்லூக்கும் தன்மை யவர்.

856   இகலின் மிகலினிது என்பவன் வாழ்க்கை
      தவலும் கெடலும் நணித்து.

857   மிகல்மேவல் மெய்ப்பொருள் காணார் இகல்மேவல்
      இன்னா அறிவி னவர்.

858   இகலிற்கு எதிர்சாய்தல் ஆக்கம் அதனை
      மிக்லூக்கின் ஊக்குமாம் கேடு.

859   இகல்காணான் ஆக்கம் வருங்கால் அதனை
      மிகல்காணும் கேடு தரற்கு.

860   இகலானாம் இன்னாத எல்லாம் நகலானாம்
      நன்னயம் என்னும் செருக்கு.

            87  பகைமாட்சி - நட்பியல் - பொருள்

861   வலியார்க்கு மாறேற்றல் ஓம்புக ஓம்பா
      மெலியார்மேல் மேக பகை.

862   அன்பிலன் ஆன்ற துணையிலன் தான்துவ்வான்
      என்பரியும் ஏதிலான் துப்பு.

863   அஞ்சும் அறியான் அமைவிலன் ஈகலான்
      தஞ்சம் எளியன் பகைக்கு.

864   நீங்கான் வெகுளி நிறையிலன் எஞ்ஞான்றும்
      யாங்கணும் யார்க்கும் எளிது.

865   வழிநோக்கான் வாய்ப்பன செய்யான் பழிநோக்கான்
      பண்பிலன் பற்றார்க்கு இனிது.

866   காணாச் சினத்தான் கழிபெருங் காமத்தான்
      பேணாமை பேணப் படும்.

867   கொடுத்தும் கொளல்வேண்டும் மன்ற அடுத்திருந்து
      மாணாத செய்வான் பகை.

868   குணனிலனாய்க் குற்றம் பலவாயின் மாற்றார்க்கு
      இனனிலனாம் ஏமாப் புடைத்து.

869   செறுவார்க்குச் சேணிகவா இன்பம் அறிவிலா
      அஞ்சும் பகைவர்ப் பெறின்.

870   கல்லான் வெகுளும் சிறுபொருள் எஞ்ஞான்றும்
      ஒல்லானை ஒல்லா தொளி.

            88  பகைத்திறந்தெரிதல் - நட்பியல் - பொருள்

871   பகைஎன்னும் பண்பி லதனை ஒருவன்
      நகையேயும் வேண்டற்பாற்று அன்று.

872   வில்லேர் உழவர் பகைகொளினும் கொள்ளற்க
      சொல்லேர் உழவர் பகை.

873   ஏமுற் றவரினும் ஏழை தமியனாய்ப்
      பல்லார் பகைகொள் பவன்.

874   பகைநட்பாக் கொண்டொழுகும் பண்புடை யாளன்
      தகைமைக்கண் தங்கிற்று உலகு.

875   தன்துணை இன்றால் பகையிரண்டால் தான்ஒருவன்
      இன்துணையாக் கொள்கவற்றின் ஒன்று.

876   தேறினுந் தேறா விடினும் அழிவின்கண்
      தேறான் பகாஅன் விடல்.

877   நோவற்க நொந்தது அறியார்க்கு மேவற்க
      மென்மை பகைவர் அகத்து.

878   வகையறிந்து தற்செய்து தற்காப்ப மாயும்
      பகைவர்கண் பட்ட செருக்கு.

879   இளைதாக முள்மரம் கொல்க களையுநர்
      கைகொல்லும் காழ்த்த இடத்து.

880   உயிர்ப்ப உளரல்லர் மன்ற செயிர்ப்பவர்
      செம்மல் சிதைக்கலா தார்.

            89  உட்பகை - நட்பியல் - பொருள்

881   நிழல்நீரும் இன்னாத இன்னா தமர்நீரும்
      இன்னாவாம் இன்னா செயின்.

882   வாள்போல பகைவரை அஞ்சற்க அஞ்சுக
      கேள்போல் பகைவர் தொடர்பு.

883   உட்பகை அஞ்சித்தற் காக்க உலைவிடத்து
      மட்பகையின் மாணத் தெறும்.

884   மனமாணா உட்பகை தோன்றின் இனமாணா
      ஏதம் பலவும் தரும்.

885   உறல்முறையான் உட்பகை தோன்றின் இறல்முறையான்
      ஏதம் பலவும் தரும்.

886   ஒன்றாமை ஒன்றியார் கட்படின் எஞ்ஞான்றும்
      பொன்றாமை ஒன்றல் அரிது.

887   செப்பின் புணர்ச்சிபோல் கூடினும் கூடாதே
      உட்பகை உற்ற குடி.

888   அரம்பொருத பொன்போலத் தேயும் உரம்பொருது
      உட்பகை உற்ற குடி.

889   எட்பக வன்ன சிறுமைத்தே ஆயினும்
      உட்பகை உள்ளதாங் கேடு.

890   உடம்பாடு இலாதவர் வாழ்க்கை குடங்கருள்
      பாம்போடு உடனுறைந் தற்று.

            90  பெரியாரைப் பிழையாமை - நட்பியல் - பொருள்

891   ஆற்றுவார் ஆற்றல் இகழாமை போற்றுவார்
      போற்றலுள் எல்லாம் தலை.

892   பெரியாரைப் பேணாது ஒழுகிற் பெரியாரால்
      பேரா இடும்பை தரும்.

893   கெடல்வேண்டின் கேளாது செய்க அடல்வேண்டின்
      ஆற்று பவர்கண் இழுக்கு.

894   கூற்றத்தைக் கையால் விளித்தற்றால் ஆற்றுவார்க்கு
      ஆற்றாதார் இன்னா செயல்.

895   யாண்டுச் சென்று யாண்டும் உளராகார் வெந்துப்பின்
      வேந்து செறப்பட் டவர்.

896   எரியால் சுடப்படினும் உய்வுண்டாம் உய்யார்
      பெரியார்ப் பிழைத்தொழுகு வார்.

897   வகைமாண்ட வாழ்க்கையும் வான்பொருளும் என்னாம்
      தகைமாண்ட தக்கார் செறின்.

898   குன்றன்னார் குன்ற மதிப்பின் குடியொடு
      நின்றன்னார் மாய்வர் நிலத்து.

899   ஏந்திய கொள்கையார் சீறின் இடைமுரிந்து
      வேந்தனும் வேந்து கெடும்.

900   இறந்தமைந்த சார்புடையர் ஆயினும் உய்யார்
      சிறந்தமைந்த சீரார் செறின்.

            91  பெண்வழிச்சேறல் - நட்பியல் - பொருள்

901   மனைவிழைவார் மாண்பயன் எய்தார் வினைவிழையார்
      வேண்டாப் பொருளும் அது.

902   பேணாது பெண்விழைவான் ஆக்கம் பெரியதோர்
      நாணாக நாணுத் தரும்.

903   இல்லாள்கண் தாழ்ந்த இயல்பின்மை எஞ்ஞான்றும்
      நல்லாருள் நாணுத் தரும்.

904   மனையாளை அஞ்சும் மறுமையி லாளன்
      வினையாண்மை வீறெய்த லின்று.

905   இல்லாளை அஞ்சுவான் அஞ்சுமற் றெஞ்ஞான்றும்
      நல்லார்க்கு நல்ல செயல்.

906   இமையாரின் வாழினும் பாடிலரே இல்லாள்
      அமையார்தோள் அஞ்சு பவர்.

907   பெண்ணேவல் செய்தொழுகும் ஆண்மையின் நாணுடைப்
      பெண்ணே பெருமை உடைத்து.

908   நட்டார் குறைமுடியார் நன்றாற்றார் நன்னுதலாள்
      பெட் டாங்கு ஒழுகு பவர்.

909   அறவினையும் ஆன்ற பொருளும் பிறவினையும்
      பெண்ஏவல் செய்வார்கண் இல்.

910   எண்சேர்ந்த நெஞ்சத் திடனுடையார்க்கு எஞ்ஞான்றும்
      பெண்சேர்ந்தாம் பேதைமை இல்.

            92  வரைவின்மகளிர் - நட்பியல் - பொருள்

911   அன்பின் விழையார் பொருள்விழையும் ஆய்தொடியார்
      இன்சொல் இழுக்குத் தரும்.

912   பயன்தூக்கிப் பண்புரைக்கும் பண்பின் மகளிர்
      நயன்தூக்கி நள்ளா விடல்.

913   பொருட்பெண்டிர் பொய்ம்மை முயக்கம் இருட்டறையில்
      ஏதில் பிணந்தழீஇ அற்று.

914   பொருட்பொருளார் புன்னலந் தோயார் அருட்பொருள்
      ஆயும் அறிவி னவர்.

915   பொதுநலத்தார் புன்னலம் தோயார் மதிநலத்தின்
      மாண்ட அறிவி னவர்.

916   தந்நலம் பாரிப்பார் தோயார் தகைசெருக்கிப்
      புன்னலம் பாரிப்பார் தோள்.

917   நிறைநெஞ்சம் இல்லவர் தோய்வார் பிறநெஞ்சிற்
      பேணிப் புணர்பவர் தோள்.

918   ஆயும் அறிவினர் அல்லார்க்கு அணங்கென்ப
      மாய மகளிர் முயக்கு.

919   வரைவிலா மாணிழையார் மென்தோள் புரையிலாப்
      பூரியர்கள் ஆழும் அளறு.

920   இருமனப் பெண்டிரும் கள்ளும் கவறும்
      திருநீக்கப் பட்டார் தொடர்பு.

            93  கள்ளுண்ணாமை - நட்பியல் - பொருள்

921   உட்கப் படாஅர் ஒளியிழப்பர் எஞ்ஞான்றும்
      கட்காதல் கொண்டொழுகு வார்.

922   உண்ணற்க கள்ளை உணில்உண்க சான்றோரான்
      எண்ணப் படவேண்டா தார்.

923   ஈன்றாள் முகத்தேயும் இன்னாதால் என்மற்றுச்
      சான்றோர் முகத்துக் களி.

924   நாண்என்னும் நல்லாள் புறங்கொடுக்கும் கள்ளென்னும்
      பேணாப் பெருங்குற்றத் தார்க்கு.

925   கையறி யாமை உடைத்தே பொருள்கொடுத்து
      மெய்யறி யாமை கொளல்.

926   துஞ்சினார் செத்தாரின் வேறல்லர் எஞ்ஞான்றும்
      நஞ்சுண்பார் கள்ளுண் பவர்.

927   உள்ளொற்றி உள்ளூர் நகப்படுவர் எஞ்ஞான்றும்
      கள்ளொற்றிக் கண்சாய் பவர்3

928   களித்தறியேன் என்பது கைவிடுக நெஞ்சத்து
      ஒளித்ததூஉம் ஆங்கே மிகும்.

929   களித்தானைக் காரணம் காட்டுதல் கீழ்நீர்க்
      குளித்தானைத் தீத்துரீஇ அற்று.

930   கள்ளுண்ணாப் போழ்திற் களித்தானைக் காணுங்கால்
      உள்ளான்கொல் உண்டதன் சோர்வு.

            94  சூது - நட்பியல் - பொருள்

931   வேண்டற்க வென்றிடினும் சூதினை வென்றதூஉம்
      தூண்டிற்பொன் மீன்விழுங்கி அற்று.

932   ஒன்றெய்தி நூறிழக்கும் சூதர்க்கும் உண்டாங்கொல்
      நன்றெய்தி வாழ்வதோர் ஆறு.

933   உருளாயம் ஓவாது கூறின் பொருளாயம்
      போஒய்ப் புறமே படும்.

934   சிறுமை பலசெய்து சீரழிக்கும் சூதின்
      வறுமை தருவதொன்று இல்.

935   கவறும் கழகமும் கையும் தருக்கி
      இவறியார் இல்லாகி யார்.

936   அகடாரார் அல்லல் உழப்பர்சூ தென்னும்
      முகடியான் மூடப்பட் டார்.

937   பழகிய செல்வமும் பண்பும் கெடுக்கும்
      கழகத்துக் காலை புகின்.

938   பொருள் கெடுத்துப் பொய்மேற் கொளீஇ அருள்கெடுத்து
      அல்லல் உழப்பிக்கும் சூது.

939   உடைசெல்வம் ஊண்ஒளி கல்விஎன்று ஐந்தும்
      அடையாவாம் ஆயங் கொளின்.

940   இழத்தொறூஉம் காதலிக்கும் சூதேபோல் துன்பம்
      உழத்தொறூஉம் காதற்று உயிர்.

            95  மருந்து - நட்பியல் - பொருள்

941   மிகினும் குறையினும் நோய்செய்யும் நூலோர்
      வளிமுதலா எண்ணிய மூன்று.

942   மருந்தென வேண்டாவாம் யாக்கைக்கு அருந்தியது
      அற்றது போற்றி உணின்.

943   அற்றால் அறவறிந்து உண்க அஃதுடம்பு
      பெற்றான் நெடிதுய்க்கும் ஆறு.

944   அற்றது அறிந்து கடைப்பிடித்து மாறல்ல
      துய்க்க துவரப் பசித்து.

945   மாறுபாடு இல்லாத உண்டி மறுத்துண்ணின்
      ஊறுபாடு இல்லை உயிர்க்கு.

946   இழிவறிந்து உண்பான்கண் இன்பம்போல் நிற்கும்
      கழிபேர் இரையான்கண் நோய்.

947   தீயள வன்றித் தெரியான் பெரிதுண்ணின்
      நோயள வின்றிப் படும்.

948   நோய்நாடி நோய்முதல் நாடி அதுதணிக்கும்
      வாய்நாடி வாய்ப்பச் செயல்.

949   உற்றான் அளவும் பிணியளவும் காலமும்
      கற்றான் கருதிச் செயல்.

950   உற்றவன் தீர்ப்பான் மருந்துழைச் செல்வானென்று
      அப்பால் நாற் கூற்றே மருந்து.

            96  குடிமை - குடியியல் - பொருள்

951   இற்பிறந்தார் கண்அல்லது இல்லை இயல்பாகச்
      செப்பமும் நாணும் ஒருங்கு.

952   ஒழுக்கமும் வாய்மையும் நாணும் இம் மூன்றும்
      இழுக்கார் குடிப்பிறந் தார்.

953   நகைஈகை இன்சொல் இகழாமை நான்கும்
      வகையென்ப வாய்மைக் குடிக்கு.

954   அடுக்கிய கோடி பெறினும் குடிப்பிறந்தார்
      குன்றுவ செய்தல் இலர்.

955   வழங்குவ துள்வீழ்ந்தக் கண்ணும் பழங்குடி
      பண்பில் தலைப்பிரிதல் இன்று.

956   சலம்பற்றிச் சால்பில செய்யார்மா சற்ற
      குலம்பற்றி வாழ்தும் என் பார்.

957   குடிப்பிறந்தார் கண்விளங்கும் குற்றம் விசும்பின்
      மதிக்கண் மறுப்போல் உயர்ந்து.

958   நலத்தின்கண் நாரின்மை தோன்றின் அவனைக்
      குலத்தின்கண் ஐயப் படும்.

959   நிலத்தில் கிடந்தமை கால்காட்டும் காட்டும்
      குலத்தில் பிறந்தார்வாய்ச் சொல்.

960   நலம்வேண்டின் நாணுடைமை வேண்டும் குலம் வேண்டின்
      வேண்டுக யார்க்கும் பணிவு.

            97  மானம் - குடியியல் - பொருள்

961   இன்றி அமையாச் சிறப்பின ஆயினும்
      குன்ற வருப விடல்.

962   சீரினும் சீரல்ல செய்யாரே சீரொடு
      பேராண்மை வேண்டு பவர்.

963   பெருக்கத்து வேண்டும் பணிதல் சிறிய
      சுருக்கத்து வேண்டும் உயர்வு.

964   தலையின் இழிந்த மயிரனையர் மாந்தர்
      நிலையின் இழிந்தக் கடை.

965   குன்றின் அனையாரும் குன்றுவர் குன்றுவ
      குன்றி அனைய செயின்.

966   புகழ்இன்றால் புத்தேள்நாட்டு உய்யாதால் என்மற்று
      இகழ்வார்பின் சென்று நிலை.

967   ஒட் டார்பின் சென்றொருவன் வாழ்தலின் அந்நிலையே
      கெட்டான் எனப்படுதல் நன்று.

968   மருந்தோமற்று ஊன்ஓம்பும் வாழ்க்கை பெருந்தகைமை
      பீடழிய வந்த இடத்து.

969   மயிர்நீப்பின் வாழாக் கவரிமா அன்னார்
      உயிர்நீப்பர் மானம் வரின்.

970   இளிவரின் வாழாத மானம் உடையார்
      ஒளிதொழுது ஏத்தும் உலகு.

            98  பெருமை - குடியியல் - பொருள்

971   ஒளிஒருவற்கு உள்ள வெறுக்கை இளிஒருவற்கு
      அஃதிறந்து வாழ்தும் எனல்.

972   பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் சிறப்பொவ்வா
      செய்தொழில் வேற்றுமை யான்.

973   மேலிருந்தும் மேலல்லார் மேலல்லர் கீழிருந்தும்
      கீழல்லார் கீழல் லவர்.

974   ஒருமை மகளிரே போலப் பெருமையும்
      தன்னைத்தான் கொண்டொழுகின் உண்டு.

975   பெருமை யுடையவர் ஆற்றுவார் ஆற்றின்
      அருமை உடைய செயல்.

976   சிறியார் உணர்ச்சியுள் இல்லை பெரியாரைப்
      பேணிக் கொள் வேம் என்னும் நோக்கு.

977   இறப்பே புரிந்த தொழிற்றாம் சிறப்புந்தான்
      சீரல் லவர்கண் படின்.

978   பணியுமாம் என்றும் பெருமை சிறுமை
      அணியுமாம் தன்னை வியந்து.

979   பெருமை பெருமிதம் இன்மை சிறுமை
      பெருமிதம் ஊர்ந்து விடல்.

980   அற்றம் மறைக்கும் பெருமை சிறுமைதான்
      குற்றமே கூறி விடும்.

            99  சான்றாண்மை - குடியியல் - பொருள்

981   கடன்என்ப நல்லவை எல்லாம் கடன்அறிந்து
      சான்றாண்மை மேற்கொள் பவர்க்கு.

982   குணநலம் சான்றோர் நலனே பிறநலம்
      எந்நலத்து உள்ளதூஉம் அன்று.

983   அன்புநாண் ஒப்புரவு கண்ணோட்டம் வாய்மையொடு
      ஐந்துசால் ஊன்றிய தூண்.

984   கொல்லா நலத்தது நோன்மை பிறர்தீமை
      சொல்லா நலத்தது சால்பு.

985   ஆற்றுவார் ஆற்றல் பணிதல் அதுசான்றோர்
      மாற்றாரை மாற்றும் படை.

986   சால்பிற்குக் கட்டளை யாதெனின் தோல்வி
      துலையல்லார் கண்ணும் கொளல்.

987   இன்னாசெய் தார்க்கும் இனியவே செய்யாக்கால்
      என்ன பயத்ததோ சால்பு.

988   இன்மை ஒருவற்கு இளிவன்று சால்பென்னும்
      திண்மை உண் டாகப் பெறின்.

989   ஊழி பெயரினும் தாம்பெயரார் சான்றாண்மைக்கு
      ஆழி எனப்படு வார்.

990   சான்றவர் சான்றாண்மை குன்றின் இருநிலந்தான்
      தாங்காது மன்னோ பொறை.

            100 பண்புடைமை - குடியியல் - பொருள்

991   எண்பதத்தால் எய்தல் எளிதென்ப யார்மாட்டும்
      பண்புடைமை என்னும் வழக்கு.

992   அன்புடைமை ஆன்ற குடிப்பிறத்தல் இவ்விரண்டும்
      பண்புடைமை என்னும் வழக்கு.

993   உறுப்பொத்தல் மக்களொப்பு அன்றால் வெறுத்தக்க
      பண்பொத்தல் ஒப்பதாம் ஒப்பு.

994   யனொடு நன்றி புரிந்த பயனுடையார்
      பண்புபா ராட்டும் உலகு.

995   நகையுள்ளும் இன்னா திகழ்ச்சி பகையுள்ளும்
      பண்புள பாடறிவார் மாட்டு.

996   பண்புடையார்ப் பட்டுண்டு உலகம் அதுஇன்றேல்
      மண்புக்கு மாய்வது மன்.

997   அரம்போலும் கூர்மைய ரேனும் மரம்போல்வர்
      மக்கட்பண்பு இல்லா தவர்.

998   நண்பாற்றார் ஆகி நயமில செய்வார்க்கும்
      பண்பாற்றார் ஆதல் கடை.

999   நகல்வல்லர் அல்லார்க்கு மாயிரு ஞாலம்
      பகலும்பாற் பட்டன்று இருள்.

1000  ண்பிலான் பெற்ற பெருஞ்செல்வம் நன்பால்
      கலந்தீமை யால்திரிந் தற்று.

            101 நன்றியில்செல்வம் - குடியியல் - பொருள்

1001  வைத்தான்வாய் சான்ற பெரும்பொருள் அஃதுண்ணான்
      செத்தான் செயக்கிடந்தது இல்.

1002  பொருளானாம் எல்லாமென்று ஈயாது இவறும்
      மருளானாம் மாணாப் பிறப்பு

1003  ஈட்டம் இவறி இசைவேண்டா ஆடவர்
      தோற்றம் நிலக்குப் பொறை.

1004  எச்சமென்று என்எண்ணுங் கொல்லோ ஒருவரால்
      நச்சப் படாஅ தவன்.

1005  கொடுப்பதூஉம் துய்ப்பதூஉம் இல்லார்க்கு அடுக்கிய
      கோடியுண் டாயினும் இல்.

1006  ஏதம் பெருஞ்செல்வம் தான்துவ்வான் தக்கார்க்கொன்று
      ஈதல் இயல்பிலா தான்.

1007  அற்றார்க்கொன்று ஆற்றாதான் செல்வம் மிகநலம்
      பெற்றாள் தமியள்மூத் தற்று.

1008  நச்சப் படாதவன் செல்வம் நடுவூருள்
      நச்சு மரம்பழுத் தற்று.

1009  அன்பொரீஇத் தற்செற்று அறநோக்காது ஈட்டிய
      ஒண்பொருள் கொள்வார் பிறர்.

1010  சீருடைச் செல்வர் சிறுதுனி மாரி
      வறங்கூர்ந் தனையது உடைத்து.

            102 நாணுடைமை - குடியியல் - பொருள்

1011  கருமத்தால் நாணுதல் நாணுந் திருநுதல்
      நல்லவர் நாணுப் பிற.

1012  ஊணுடை எச்சம் உயிர்க்கெல்லாம் வேறல்ல
      நாணுடைமை மாந்தர் சிறப்பு.

1013  ஊனைக் குறித்த உயிரெல்லாம் நாண்என்னும்
      நன்மை குறித்தது சால்பு.

1014  அணிஅன்றோ நாணுடைமை சான்றோர்க்கு அஃதின்றேல்
      பிணிஅன்றோ பீடு நடை.

1015  பிறர்பழியும் தம்பழியும் நாணுவார் நாணுக்கு
      உறைபதி என்னும் உலகு.

1016  நாண்வேலி கொள்ளாது மன்னோ வியன்ஞாலம்
      பேணலர் மேலா யவர்.

1017  நாணால் உயிரைத் துறப்பர் உயிர்ப்பொருட்டால்
      நாண்துறவார் நாணாள் பவர்.

1018  பிறர்நாணத் தக்கது தான்நாணா னாயின்
      அறம்நாணத் தக்கது உடைத்து.

1019  குலஞ்சுடும் கொள்கை பிழைப்பின் நலஞ்சுடும்
      நாணின்மை நின்றக் கடை.

1020  நாண்அகத் தில்லார் இயக்கம் மரப்பாவை
      நாணால் உயிர்மருட்டி அற்று.

            103 குடிசெயல்வகை - குடியியல் - பொருள்

1021  கருமம் செயஒருவன் கைதூவேன் என்னும்
      பெருமையின் பீடுடையது இல்.

1022  ஆள்வினையும் ஆன்ற அறிவும் எனஇரண்டின்
      நீள்வினையால் நீளும் குடி.

1023  குடிசெய்வல் என்னும் ஒருவற்குத் தெய்வம்
      மடிதற்றுத் தான்முந் துறும்.

1024  சூழாமல் தானே முடிவெய்தும் தம்குடியைத்
      தாழாது உஞற்று பவர்க்கு.

1025  குற்றம் இலனாய்க் குடிசெய்து வாழ்வானைச்
      சுற்றமாச் சுற்றும் உலகு.

1026  நல்லாண்மை என்பது ஒருவற்குத் தான்பிறந்த
      இல்லாண்மை ஆக்கிக் கொளல்.

1027  அமரகத்து வன்கண்ணர் போலத் தமரகத்தும்
      ஆற்றுவார் மேற்றே பொறை.

1028  குடிசெய்வார்க் கில்லை பருவம் மடிசெய்து
      மானங் கருதக் கெடும்.

1029  இடும்பைக்கே கொள்கலம் கொல்லோ குடும்பத்தைக்
      குற்ற மறைப்பான் உடம்பு.

1030  இடுக்கண்கால் கொன்றிட வீழும் அடுத்தூன்றும்
      நல்லாள் இலாத குடி.

            104 உழவு - குடியியல் - பொருள்

1031  சுழன்றும்ஏர்ப் பின்னது உலகம் அதனால்
      உழந்தும் உழவே தலை.

1032  உழுவார் உலகத்தார்க்கு ஆணிஅஃ தாற்றாது
      எழுவாரை எல்லாம் பொறுத்து.

1033  உழுதுண்டு வாழ்வாரே வாழ்வார்மற் றெல்லாம்
      தொழுதுண்டு பின்செல் பவர்.

1034  பலகுடை நீழலும் தங்குடைக்கீழ்க் காண்பர்
      அலகுடை நீழ லவர்.

1035  இரவார் இரப்பார்க்கொன்று ஈவர் கரவாது
      கைசெய்தூண் மாலை யவர்.

1036  உழவினார் கைம்மடங்கின் இல்லை விழைவதூஉம்
      விட்டேம்என் பார்க்கும் நிலை.

1037  தொடிப்புழுதி கஃசா உணக்கின் பிடித்தெருவும்
      வேண்டாது சாலப் படும்.

1038  ஏரினும் நன்றால் எருவிடுதல் கட்டபின்
      நீரினும் நன்றதன் காப்பு.

1039  செல்லான் கிழவன் இருப்பின் நிலம்புலந்து
      இல்லாளின் ஊடி விடும்.

1040  இலமென்று அசைஇ இருப்பாரைக் காணின்
      நிலமென்னும் நல்லாள் நகும்.

            105 நல்குரவு - குடியியல் - பொருள்

1041  இன்மையின் இன்னாதது யாதெனின் இன்மையின்
      இன்மையே இன்னா தது.

1042  இன்மை எனவொரு பாவி மறுமையும்
      இம்மையும் இன்றி வரும்.

1043  தொல்வரவும் தோலும் கெடுக்கும் தொகையாக
      நல்குரவு என்னும் நசை.

1044  இற்பிறந்தார் கண்ணேயும் இன்மை இளிவந்த
      சொற்பிறக்கும் சோர்வு தரும்.

1045  நல்குரவு என்னும் இடும்பையுள் பல்குரைத்
      துன்பங்கள் சென்று படும்.

1046  நற்பொருள் நன்குணர்ந்து சொல்லினும் நல்கூர்ந்தார்
      சொற்பொருள் சோர்வு படும்.

1047  அறஞ்சாரா நல்குரவு ஈன்றதா யானும்
      பிறன்போல நோக்கப் படும்.

1048  இன்றும் வருவது கொல்லோ நெருநலும்
      கொன்றது போலும் நிரப்பு.

1049  நெருப்பினுள் துஞ்சலும் ஆகும் நிரப்பினுள்
      யாதொன்றும் கண்பாடு அரிது.

1050  துப்புர வில்லார் துவரத் துறவாமை
      உப்பிற்கும் காடிக்கும் கூற்று.

            106 இரவு - குடியியல் - பொருள்

1051  இரக்க இரத்தக்கார்க் காணின் கரப்பின்
      அவர்பழி தம்பழி அன்று.

1052  இன்பம் ஒருவற்கு இரத்தல் இரந்தவை
      துன்பம் உறாஅ வரின்.

1053  கரப்பிலா நெஞ்சின் கடனறிவார் முன்நின்று
      இரப்புமோ ரேஎர் உடைத்து.

1054  இரத்தலும் ஈதலே போலும் கரத்தல்
      கனவிலும் தேற்றாதார் மாட்டு.

1055  கரப்பிலார் வையகத்து உண்மையால் கண்ணின்று
      இரப்பவர் மேற்கொள் வது.

1056  கரப்பிடும்பை யில்லாரைக் காணின் நிரப்பிடும்பை
      எல்லாம் ஒருங்கு கெடும்.

1057  இகழ்ந்தெள்ளாது ஈவாரைக் காணின் மகிழ்ந்துள்ளம்
      உள்ளுள் உவப்பது உடைத்து.

1058  இரப்பாரை இல்லாயின் ஈர்ங்கண்மா ஞாலம்
      மரப்பாவை சென்றுவந் தற்று.

1059  ஈவார்கண் என்னுண்டாம் தோற்றம் இரந்துகோள்
      மேவார் இலாஅக் கடை.

1060  இரப்பான் வெகுளாமை வேண்டும் நிரப்பிடும்பை
      தானேயும் சாலும் கரி.

            107 இரவச்சம் - குடியியல் - பொருள்

1061  கரவாது உவந்தீயும் கண்ணன்னார் கண்ணும்
      இரவாமை கோடி உறும்.

1062  இரந்தும் உயிர்வாழ்தல் வேண்டின் பரந்து
      கெடுக உலகியற்றி யான்.

1063  இன்மை இடும்பை இரந்துதீர் வாமென்னும்
      வன்மையின் வன்பாட்ட தில்.

1064  இடமெல்லாம் கொள்ளாத் தகைத்தே இடமில்லாக்
      காலும் இரவொல்லாச் சால்பு.

1065  தெண்ணீர் அடுபுற்கை ஆயினும் தாள்தந்தது
      உண்ணலின் ஊங்கினிய தில்.

1066  ஆவிற்கு நீரென்று இரப்பினும் நாவிற்கு
      இரவின் இளிவந்த தில்.

1067  இரப்பன் இரப்பாரை எல்லாம் இரப்பின்
      கரப்பார் இரவன்மின் என்று.

1068  இரவென்னும் ஏமாப்பில் தோணி கரவென்னும்
      பார்தாக்கப் பக்கு விடும்.

1069  இரவுள்ள உள்ளம் உருகும் கரவுள்ள
      உள்ளதூஉம் இன்றிக் கெடும்.

1070  கரப்பவர்க்கு யாங்கொளிக்கும் கொல்லோ இரப்பவர்
      சொல்லாடப் போஒம் உயிர்.

            108 கயமை - குடியியல் - பொருள்

1071  மக்களே போல்வர் கயவர் அவரன்ன
      ஒப்பாரி யாங்கண்ட தில்.

1072  நன்றறி வாரிற் கயவர் திருவுடையர்
      நெஞ்சத்து அவலம் இலர்.

1073  தேவர் அனையர் கயவர் அவருந்தாம்
      மேவன செய்தொழுக லான்.

1074  அகப்பட்டி ஆவாரைக் காணின் அவரின்
      மிகப்பட்டுச் செம்மாக்கும் கீழ்.

1075  அச்சமே கீழ்களது ஆசாரம் எச்சம்
      அவாவுண்டேல் உண்டாம் சிறிது.

1076  அறைபறை அன்னர் கயவர்தாம் கேட்ட
      மறைபிறர்க்கு உய்த்துரைக்க லான்.

1077  ஈர்ங்கை விதிரார் கயவர் கொடிறுடைக்கும்
      கூன்கையர் அல்லா தவர்க்கு.

1078  சொல்லப் பயன்படுவர் சான்றோர் கரும்புபோல்
      கொல்லப் பயன்படும் கீழ்.

1079  உடுப்பதூஉம் உண்பதூஉம் காணின் பிறர்மேல்
      வடுக்காண வற்றாகும் கீழ்.

1080  எற்றிற் குரியர் கயவரொன்று உற்றக்கால்
      விற்றற்கு உரியர் விரைந்து.

            109 தகையணங்குறுத்தல் - களவியல் - இன்பம்

1081  அணங்குகொல் ஆய்மயில் கொல்லோ கனங்குழை
      மாதர்கொல் மாலும் என் நெஞ்சு.

1082  நோக்கினாள் நோக்கெதிர் நோக்குதல் தாக்கணங்கு
      தானைக்கொண் டன்ன துடைத்து.

1083  பண்டறியேன் கூற்றென் பதனை இனியறிந்தேன்
      பெண்டகையால் பேரமர்க் கட்டு.

1084  கண்டார் உயிருண்ணும் தோற்றத்தால் பெண்டகைப்
      பேதைக்கு அமர்த்தன கண்.

1085  கூற்றமோ கண்ணோ பிணையோ மடவரல்
      நோக்கமிம் மூன்றும் உடைத்து.

1086  கொடும்புருவம் கோடா மறைப்பின் நடுங்கஞர்
      செய்யல மன்இவள் கண்.

1087  கடாஅக் களிற்றின்மேற் கட்படாம் மாதர்
      படாஅ முலைமேல் துகில்.

1088  ஒண்ணுதற் கோஒ உடைந்ததே ஞாட்பினுள்
      நண்ணாரும் உட்குமென் பீடு.

1089  பிணையேர் மடநோக்கும் நாணும் உடையாட்கு
      அணியெவனோ ஏதில தந்து.

1090  உண்டார்கண் அல்லது அடுநறாக் காமம்போல்
      கண்டார் மகிழ்செய்தல் இன்று.

            110 குறிப்பறிதல் - களவியல் - இன்பம்

1091  இருநோக்கு இவளுண்கண் உள்ளது ஒருநோக்கு
      நோய்நோக்கொன் றந்நோய் மருந்து.

1092  கண்களவு கொள்ளும் சிறுநோக்கம் காமத்தில்
      செம்பாகம் அன்று பெரிது.

1093  நோக்கினாள் நோக்கி இறைஞ்சினாள் அஃதவள்
      யாப்பினுள் அட்டிய நீர்.

1094  யான்நோக்கும் காலை நிலன்நோக்கும் நோக்காக்கால்
      தான்நோக்கி மெல்ல நகும்.

1095  குறிக்கொண்டு நோக்காமை அல்லால் ஒருகண்
      சிறக்கணித்தாள் போல நகும்

1096  உறாஅ தவர்போல் சொலினும் செறாஅர்சொல்
      ஒல்லை உணரப் படும்.

1097  செறாஅச் சிறுசொல்லும் செற்றார்போல் நோக்கும்
      உறாஅர்போன்று உற்றார் குறிப்பு.

1098  அசையியற்கு உண்டாண்டோ ர் ஏஎர்யான் நோக்கப்
      பசையினள் பைய நகும்.

1099  ஏதிலார் போலப் பொதுநோக்கு நோக்குதல்
      காதலார் கண்ணே உள.

1100  கண்ணொடு கண்இணை நோக்கொக்கின் வாய்ச்சொற்கள்
      என்ன பயனும் இல.

            111 புணர்ச்சிமகிழ்தல் - களவியல் - இன்பம்

1101  கண்டுகேட்டு உண்டுயிர்த்து உற்றறியும் ஐம்புலனும்
      ஒண்தொடி கண்ணே உள.

1102  பிணிக்கு மருந்து பிறமன் அணியிழை
      தன்நோய்க்குத் தானே மருந்து.

1103  தாம்வீழ்வார் மென்றோள் துயிலின் இனிதுகொல்
      தாமரைக் கண்ணான் உலகு.

1104  நீங்கின் தெறூஉம் குறுகுங்கால் தண்ணென்னும்
      தீயாண்டுப் பெற்றாள் இவள்?

1105  வேட் ட பொழுதின் அவையவை போலுமே
      தோட் டார் கதுப்பினாள் தோள்.

1106  உறுதோறு உயிர்தளிர்ப்பத் தீண்டலால் பேதைக்கு
      அமிழ்தின் இயன்றன தோள்.

1107  தம்மில் இருந்து தமதுபாத்து உண்டற்றால்
      அம்மா அரிவை முயக்கு.

1108  வீழும் இருவர்க்கு இனிதே வளியிடை
      போழப் படாஅ முயக்கு.

1109  ஊடல் உணர்தல் புணர்தல் இவைகாமம்
      கூடியார் பெற்ற பயன்.

1110  அறிதோறு அறியாமை கண்டற்றால் காமம்
      செறிதோறும் சேயிழை மாட்டு.

            112 நலம்புனைந்துரைத்தல் - களவியல் - இன்பம்

1111  நன்னீரை வாழி அனிச்சமே நின்னினும்
      மென்னீரள் யாம்வீழ் பவள்.

1112  மலர்காணின் மையாத்தி நெஞ்சே இவள்கண்
      பலர்காணும் பூவொக்கும் என்று.

1113  முறிமேனி முத்தம் முறுவல் வெறிநாற்றம்
      வேலுண்கண் வேய்த்தோ ளவட்கு.

1114  காணின் குவளை கவிழ்ந்து நிலன்நோக்கும்
      மாணிழை கண்ணொவ்வேம் என்று.

1115  அனிச்சப்பூக் கால்களையாள் பெய்தாள் நுகப்பிற்கு
      நல்ல படாஅ பறை.

1116  மதியும் மடந்தை முகனும் அறியா
      பதியின் கலங்கிய மீன்.

1117  அறுவாய் நிறைந்த அவிர்மதிக்குப் போல
      மறுவுண்டோ மாதர் முகத்து.

1118  மாதர் முகம்போல் ஒளிவிட வல்லையேல்
      காதலை வாழி மதி.

1119  மலரன்ன கண்ணாள் முகமொத்தி யாயின்
      பலர்காணத் தோன்றல் மதி.

1120  அனிச்சமும் அன்னத்தின் தூவியும் மாதர்
      அடிக்கு நெருஞ்சிப் பழம்.

            113 காதற்சிறப்புரைத்தல் - களவியல் - இன்பம்

1121  பாலொடு தேன்கலந் தற்றே பணிமொழி
      வாலெயிறு ஊறிய நீர்.

1122  உடம்பொடு உயிரிடை என்னமற் றன்ன
      மடந்தையொடு எம்மிடை நட்பு.

1123  கருமணியிற் பாவாய்நீ போதாயாம் வீழும்
      திருநுதற்கு இல்லை இடம்.

1124  வாழ்தல் உயிர்க்கன்னள் ஆயிழை சாதல்
      அதற்கன்னள் நீங்கும் இடத்து.

1125  உள்ளுவன் மன்யான் மறப்பின் மறப்பறியேன்
      ஒள்ளமர்க் கண்ணாள் குணம்.

1126  கண்ணுள்ளின் போகார் இமைப்பின் பருகுவரா
      நுண்ணியர்எம் காத லவர்.

1127  கண்ணுள்ளார் காத லவராகக் கண்ணும்
      எழுதேம் கரப்பாக்கு அறிந்து.

1128  நெஞ்சத்தார் காத லவராக வெய்துண்டல்
      அஞ்சுதும் வேபாக் கறிந்து.

1129  இமைப்பின் கரப்பாக்கு அறிவல் அனைத்திற்கே
      ஏதிலர் என்னும் இவ் வூர்.

1130  உவந்துறைவர் உள்ளத்துள் என்றும் இகந்துறைவர்
      ஏதிலர் என்னும் இவ் வூர்.

            114 நாணுத்துறவுரைத்தல் - களவியல் - இன்பம்

1131  காமம் உழந்து வருந்தினார்க்கு ஏமம்
      மடலல்லது இல்லை வலி.

1132  நோனா உடம்பும் உயிரும் மடலேறும்
      நாணினை நீக்கி நிறுத்து.

1133  நாணொடு நல்லாண்மை பண்டுடையேன் இன்றுடையேன்
      காமுற்றார் ஏறும் மடல்.

1134  காமக் கடும்புனல் உய்க்கும் நாணொடு
      நல்லாண்மை என்னும் புணை.

1135  தொடலைக் குறுந்தொடி தந்தாள் மடலொடு
      மாலை உழக்கும் துயர்.

1136  மடலூர்தல் யாமத்தும் உள்ளுவேன் மன்ற
      படல்ஒல்லா பேதைக்கென் கண்.

1137  கடலன்ன காமம் உழந்தும் மடலேறாப்
      பெண்ணின் பெருந்தக்க தில்.

1138  நிறையரியர் மன்அளியர் என்னாது காமம்
      மறையிறந்து மன்று படும்.

1139  அறிகிலார் எல்லாரும் என்றேஎன் காமம்
      மறுகின் மறுகும் மருண்டு.

1140  யாம்கண்ணின் காண நகுப அறிவில்லார்
      யாம்பட்ட தாம்படா ஆறு.

            115 அலரறிவுறுத்தல் - களவியல் - இன்பம்

1141  அலரெழ ஆருயிர் நிற்கும் அதனைப்
      பலரறியார் பாக்கியத் தால்.

1142  மலரன்ன கண்ணாள் அருமை அறியாது
      அலரெமக்கு ஈந்ததிவ் வூர்.

1143  உறாஅதோ ஊரறிந்த கெளவை அதனைப்
      பெறாஅது பெற்றன்ன நீர்த்து.

1144  கவ்வையால் கவ்விது காமம் அதுவின்றேல்
      தவ்வென்னும் தன்மை இழந்து.

1145  களித்தொறும் கள்ளுண்டல் வேட்டற்றால் காமம்
      வெளிப்படுந் தோறும் இனிது.

1146  கண்டது மன்னும் ஒருநாள் அலர்மன்னும்
      திங்களைப் பாம்புகொண் டற்று.

1147  ஊரவர் கெளவை எருவாக அன்னைசொல்
      நீராக நீளும்இந் நோய்.

1148  நெய்யால் எரிநுதுப்பேம் என்றற்றால் கெளவையால்
      காமம் நுதுப்பேம் எனல்.

1149  அலர்நாண ஒல்வதோ அஞ்சலோம்பு என்றார்
      பலர்நாண நீத்தக் கடை.

1150  தாம்வேண்டின் நல்குவர் காதலர் யாம்வேண்டும்
      கெளவை எடுக்கும்இவ் வூர்.

            116 பிரிவாற்றாமை - கற்பியல் - இன்பம்

1151  செல்லாமை உண்டேல் எனக்குரை மற்றுநின்
      வல்வரவு வாழ்வார்க் குரை.

1152  இன்கண் உடைத்தவர் பார்வல் பிரிவஞ்சும்
      புன்கண் உடைத்தால் புணர்வு.

1153  அரிதரோ தேற்றம் அறிவுடையார் கண்ணும்
      பிரிவோ ரிடத்துண்மை யான்.

1154  அளித்தஞ்சல் என்றவர் நீப்பின் தெளித்தசொல்
      தேறியார்க்கு உண்டோ தவறு.

1155  ஓம்பின் அமைந்தார் பிரிவோம்பல் மற்றவர்
      நீங்கின் அரிதால் புணர்வு.

1156  பிரிவுரைக்கும் வன்கண்ணர் ஆயின் அரிதவர்
      நல்குவர் என்னும் நசை.

1157  துறைவன் துறந்தமை தூற்றாகொல் முன்கை
      இறைஇறவா நின்ற வளை.

1158  இன்னாது இனன்இல்ஊர் வாழ்தல் அதனினும்
      இன்னாது இனியார்ப் பிரிவு.

1159  தொடிற்சுடின் அல்லது காமநோய் போல
      விடிற்சுடல் ஆற்றுமோ தீ.

1160  அரிதாற்றி அல்லல்நோய் நீக்கிப் பிரிவாற்றிப்
      பின்இருந்து வாழ்வார் பலர்.

            117 படர்மெலிந்திரங்கல் - கற்பியல் - இன்பம்

1161  மறைப்பேன்மன் யானிஃதோ நோயை இறைப்பவர்க்கு
      ஊற்றுநீர் போல மிகும்.

1162  கரத்தலும் ஆற்றேன்இந் நோயைநோய் செய்தார்க்கு
      உரைத்தலும் நாணுத் தரும்.

1163  காமமும் நாணும் உயிர்காவாத் தூங்கும்என்
      நோனா உடம்பின் அகத்து.

1164  காமக் கடல்மன்னும் உண்டே அதுநீந்தும்
      ஏமப் புணைமன்னும் இல்.

1165  துப்பின் எவனாவர் மன்கொல் துயர்வரவு
      நட்பினுள் ஆற்று பவர்.

1166  இன்பம் கடல்மற்றுக் காமம் அஃதடுங்கால்
      துன்பம் அதனிற் பெரிது.

1167  காமக் கடும்புனல் நீந்திக் கரைகாணேன்
      யாமத்தும் யானே உளேன்.

1168  மன்னுயிர் எல்லாம் துயிற்றி அளித்திரா
      என்னல்லது இல்லை துணை.

1169  > கொடியார் கொடுமையின் தாம்கொடிய இந்நாள்
      நெடிய கழியும் இரா.

1170  உள்ளம்போன்று உள்வழிச் செல்கிற்பின் வெள்ளநீர்
      நீந்தல மன்னோஎன் கண்.

            118 கண்விதுப்பழிதல் - கற்பியல் - இன்பம்

1171  கண்தாம் கலுழ்வ தெவன்கொலோ தண்டாநோய்
      தாம்காட்ட யாம்கண் டது.

1172  தெரிந்துணரா நோக்கிய உண்கண் பரிந்துணராப்
      பைதல் உழப்பது எவன்?

1173  கதுமெனத் தாநோக்கித் தாமே கலுழும்
      இதுநகத் தக்க துடைத்து.

1174  பெயலாற்றா நீருலந்த உண்கண் உயலாற்றா
      உய்வில்நோய் என்கண் நிறுத்து.

1175  படலாற்றா பைதல் உழக்கும் கடலாற்றாக்
      காமநோய் செய்தஎன் கண்.

1176  ஓஒ இனிதே எமக்கிந்நோய் செய்தகண்
      தாஅம் இதற்பட் டது.

1177  உழந்துழந் துள்நீர் அறுக விழைந்திழைந்து
      வேண்டி அவர்க்கண்ட கண்.

1178  பேணாது பெட்டார் உளர்மன்னோ மற்றவர்க்
      காணாது அமைவில கண்.

1179  வாராக்கால் துஞ்சா வரின்துஞ்சா ஆயிடை
      ஆரஞர் உற்றன கண்.

1180  மறைபெறல் ஊரார்க்கு அரிதன்றால் எம்போல்
      அறைபறை கண்ணார் அகத்து.

            119 பசப்புறுபருவரல் - கற்பியல் - இன்பம்

1181  நயந்தவர்க்கு நல்காமை நேர்ந்தேன் பசந்தவென்
      பண்பியார்க்கு உரைக்கோ பிற.

1182  அவர்தந்தார் என்னும் தகையால் இவர்தந்தென்
      மேனிமேல் ஊரும் பசப்பு.

1183  சாயலும் நாணும் அவர்கொண்டார் கைம்மாறா
      நோயும் பசலையும் தந்து.

1184  உள்ளுவன் மன்யான் உரைப்பது அவர்திறமால்
      கள்ளம் பிறவோ பசப்பு.

1185  உவக்காண்எம் காதலர் செல்வார் இவக்காண்என்
      மேனி பசப்பூர் வது.

1186  விளக்கற்றம் பார்க்கும் இருளேபோல் கொண்கன்
      முயக்கற்றம் பார்க்கும் பசப்பு.

1187  புல்லிக் கிடந்தேன் புடைபெயர்ந்தேன் அவ்வளவில்
      அள்ளிக்கொள் வற்றே பசப்பு.

1188  பசந்தாள் இவள்என்பது அல்லால் இவளைத்
      துறந்தார் அவர்என்பார் இல்.

1189  பசக்கமன் பட்டாங்கென் மேனி நயப்பித்தார்
      நன்னிலையர் ஆவர் எனின்.

1190  பசப்பெனப் பேர்பெறுதல் நன்றே நயப்பித்தார்
      நல்காமை தூற்றார் எனின்.

            120 தனிப்படர்மிகுதி - கற்பியல் - இன்பம்

1191  தாம்வீழ்வார் தம்வீழப் பெற்றவர் பெற்றாரே
      காமத்துக் காழில் கனி.

1192  வாழ்வார்க்கு வானம் பயந்தற்றால் வீழ்வார்க்கு
      வீழ்வார் அள஧ க்கும் அளி.

1193  வீழுநர் வீழப் படுவார்க்கு அமையுமே
      வாழுநம் என்னும் செருக்கு.

1194  வீழப் படுவார் கெழீஇயிலர் தாம்வீழ்வார்
      வீழப் படாஅர் எனின்.

1195  நாம்காதல் கொண்டார் நமக்கெவன் செய்பவோ
      தாம்காதல் கொள்ளாக் கடை.

1196  ஒருதலையான் இன்னாது காமம்காப் போல
      இருதலை யானும் இனிது.

1197  பருவரலும் பைதலும் காணான்கொல் காமன்
      ஒருவர்கண் நின்றொழுகு வான்.

1198  வீழ்வாரின் இன்சொல் பெறாஅது உலகத்து
      வாழ்வாரின் வன்கணார் இல்.

1199  நசைஇயார் நல்கார் எனினும் அவர்மாட்டு
      இசையும் இனிய செவிக்கு.

1200  உறாஅர்க்கு உறுநோய் உரைப்பாய் கடலைச்
      செறாஅஅய் வாழிய நெஞ்சு.

            121 நினைந்தவர்புலம்பல் - கற்பியல் - இன்பம்

1201  உள்ளினும் தீராப் பெருமகிழ் செய்தலால்
      கள்ளினும் காமம் இனிது.

1202  எனைத்தொனறு ஏனிதேகாண் காமம்தாம் வீழ்வார்
      நினைப்ப வருவதொன்று ஏல்.

1203  நினைப்பவர் போன்று நினையார்கொல் தும்மல்
      சினைப்பது போன்று கெடும்.

1204  யாமும் உளேங்கொல் அவர்நெஞ்சத்து எந்நெஞ்சத்து
      ஓஒ உளரே அவர்.

1205  தம்நெஞ்சத்து எம்மைக் கடிகொண்டார் நாணார்கொல்
      எம்நெஞ்சத்து ஓவா வரல்.

1206  மற்றியான் என்னுளேன் மன்னோ அவரொடி யான்
      உற்றநாள் உள்ள உளேன்.

1207  மறப்பின் எவனாவன் மற்கொல் மறப்பறியேன்
      உள்ளினும் உள்ளம் சுடும்.

1208  எனைத்து நினைப்பினும் காயார் அனைத்தன்றோ
      காதலர் செய்யும் சிறப்பு.

1209  விளியுமென் இன்னுயிர் வேறல்லம் என்பார்
      அளியின்மை ஆற்ற நினைந்து.

1210  விடாஅது சென்றாரைக் கண்ணினால் காணப்
      படாஅதி வாழி மதி.

            122 கனவுநிலையுரைத்தல் - கற்பியல் - இன்பம்

1211  காதலர் தூதொடு வந்த கனவினுக்கு
      யாதுசெய் வேன்கொல் விருந்து.

1212  கயலுண்கண் யானிரப்பத் துஞ்சிற் கலந்தார்க்கு
      உயலுண்மை சாற்றுவேன் மன்.

1213  நனவினால் நல்கா தவரைக் கனவினால்
      காண்டலின் உண்டென் உயிர்.

1214  கனவினான் உண்டாகும் காமம் நனவினான்
      நல்காரை நாடித் தரற்கு.

1215  நனவினால் கண்டதூஉம் ஆங்கே கனவுந்தான்
      கண்ட பொழுதே இனிது.

1216  நனவென ஒன்றில்லை ஆயின் கனவினால்
      காதலர் நீங்கலர் மன்.

1217  நனவினால் நல்காக் கொடியார் கனவனால்
      என்எம்மைப் பீழிப் பது.

1218  துஞ்சுங்கால் தோள்மேலர் ஆகி விழிக்குங்கால்
      நெஞ்சத்தர் ஆவர் விரைந்து.

1219  நனவினால் நல்காரை நோவர் கனவினால்
      காதலர்க் காணா தவர்.

1220  நனவினால் நம்நீத்தார் என்பர் கனவினால்
      காணார்கொல் இவ்வூ ரவர்.

            123 பொழுதுகண்டிரங்கல் - கற்பியல் - இன்பம்

1221  மாலையோ அல்லை மணந்தார் உயிருண்ணும்
      வேலைநீ வாழி பொழுது.

1222  புன்கண்ணை வாழி மருள்மாலை எம்கேள்போல்
      வன்கண்ண தோநின் துணை.

1223  பனிஅரும்பிப் பைதல்கொள் மாலை துனிஅரும்பித்
      துன்பம் வளர வரும்.

1224  காதலர் இல்வழி மாலை கொலைக்களத்து
      ஏதிலர் போல வரும்.

1225  காலைக்குச் செய்தநன்று என்கொல் எவன்கொல்யான்
      மாலைக்குச் செய்த பகை?

1226  மாலைநோய் செய்தல் மணந்தார் அகலாத
      காலை அறிந்த திலேன்.

1227  காலை அரும்பிப் பகலெல்லாம் போதாகி
      மாலை மலரும்இந் நோய்.

1228  அழல்போலும் மாலைக்குத் தூதாகி ஆயன்
      குழல்போலும் கொல்லும் படை.

1229  பதிமருண்டு பைதல் உழக்கும் மதிமருண்டு
      மாலை படர்தரும் போழ்து.

1230  பொருள்மாலை யாளரை உள்ளி மருள்மாலை
      மாயும்என் மாயா உயிர்.

            124 உறுப்புநலனழிதல் - கற்பியல் - இன்பம்

1231  சிறுமை நமக்கொழியச் சேட்சென்றார் உள்ளி
      நறுமலர் நாணின கண்.

1232  நயந்தவர் நல்காமை சொல்லுவ போலும்
      பசந்து பனிவாரும் கண்.

1233  தணந்தமை சால அறிவிப்ப போலும்
      மணந்தநாள் வீங்கிய தோள்.

1234  பணைநீங்கிப் பைந்தொடி சோரும் துணைநீங்கித்
      தொல்கவின் வாடிய தோள்.

1235  கொடியார் கொடுமை உரைக்கும் தொடியொடு
      தொல்கவின் வாடிய தோள்.

1236  தொடியொடு தோள்நெகிழ நோவல் அவரைக்
      கொடியர் எனக்கூறல் நொந்து.

1237  பாடுபெறுதியோ நெஞ்சே கொடியார்க்கென்
      வாடுதோட் பூசல் உரைத்து.

1238  முயங்கிய கைகளை ஊக்கப் பசந்தது
      பைந்தொடிப் பேதை நுதல்.

1239  முயக்கிடைத் தண்வளி போழப் பசப்புற்ற
      பேதை பெருமழைக் கண்.

1240  கண்ணின் பசப்போ பருவரல் எய்தின்றே
      ஒண்ணுதல் செய்தது கண்டு.

            125 நெஞ்சொடுகிளத்தல் - கற்பியல் - இன்பம்

1241  நினைத்தொன்று சொல்லாயோ நெஞ்சே எனைத்தொன்றும்
      எவ்வநோய் தீர்க்கும் மருந்து.

1242  காதல் அவரிலர் ஆகநீ நோவது
      பேதைமை வாழியென் நெஞ்சு.

1243  இருந்துள்ளி என்பரிதல் நெஞ்சே பரிந்துள்ளல்
      பைதல்நோய் செய்தார்கண் இல்.

1244  கண்ணும் கொளச்சேறி நெஞ்சே இவையென்னைத்
      தின்னும் அவர்க்காணல் உற்று.

1245  செற்றார் எனக்கை விடல்உண்டோ நெஞ்சேயாம்
      உற்றால் உறாஅ தவர்.

1246  கலந்துணர்த்தும் காதலர்க் கண்டாற் புலந்துணராய்
      பொய்க்காய்வு காய்திஎன் நெஞ்சு.

1247  காமம் விடுஒன்றோ நாண்விடு நன்னெஞ்சே
      யானோ பொறேன்இவ் விரண்டு.

1248  பரிந்தவர் நல்காரென்று ஏங்கிப் பிரிந்தவர்
      பின்செல்வாய் பேதைஎன் நெஞ்சு.

1249  உள்ளத்தார் காத லவரால் உள்ளிநீ
      யாருழைச் சேறியென் நெஞ்சு.

1250  துன்னாத் துறந்தாரை நெஞ்சத்து உடையேமா
      இன்னும் இழத்தும் கவின்.

            126 நிறையழிதல் - கற்பியல் - இன்பம்

1251  காமக் கணிச்சி உடைக்கும் நிறையென்னும்
      நாணுத்தாழ் வீழ்த்த கதவு.

1252  காமம் எனவொன்றோ கண்ணின்றென் நெஞ்சத்தை
      யாமத்தும் ஆளும் தொழில்.

1253  மறைப்பேன்மன் காமத்தை யானோ குறிப்பின்றித்
      தும்மல்போல் தோன்றி விடும்.

1254  நிறையுடையேன் என்பேன்மன் யானோஎன் காமம்
      மறையிறந்து மன்று படும்.

1255  செற்றார்பின் செல்லாப் பெருந்தகைமை காமநோய்
      உற்றார் அறிவதொன்று அன்று.

1256  செற்றவர் பின்சேறல் வேண்டி அளித்தரோ
      எற்றென்னை உற்ற துயர்.

1257  நாணென ஒன்றோ அறியலம் காமத்தால்
      பேணியார் பெட்ப செயின்.

1258  பன்மாயக் கள்வன் பணிமொழி அன்றோநம்
      பெண்மை உடைக்கும் படை.

1259  புலப்பல் எனச்சென்றேன் புல்லினேன் நெஞ் சம்
      கலத்தல் உறுவது கண்டு.

1260  நிணந்தீயில் இட்டன்ன நெஞ்சினார்க்கு உண்டோ
      புணர்ந்தூடி நிற்பேம் எனல்.

            127 அவர்வயின்விதும்பல் - கற்பியல் - இன்பம்

1261  வாளற்றுப் புற்கென்ற கண்ணும் அவர்சென்ற
      நாளொற்றித் தேய்ந்த விரல்.

1262  இலங்கிழாய் இன்று மறப்பின்என் தோள்மேல்
      கலங்கழியும் காரிகை நீத்து.

1263  உரன்நசைஇ உள்ளம் துணையாகச் சென்றார்
      வரல்நசைஇ இன்னும் உளேன்.

1264  கூடிய காமம் பிரிந்தார் வரவுள்ளிக்
      கோடுகொ டேறுமென் நெஞ்சு.

1265  காண்கமன் கொண்கனைக் கண்ணாரக் கண்டபின்
      நீங்கும்என் மென்தோள் பசப்பு.

1266  வருகமன் கொண்கன் ஒருநாள் பருகுவன்
      பைதல்நோய் எல்லாம் கெட.

1267  புலப்பேன்கொல் புல்லுவேன் கொல்லோ கலப்பேன்கொல்
      கண்அன்ன கேளிர் விரன்.

1268  வினைகலந்து வென்றீக வேந்தன் மனைகலந்து
      மாலை அயர்கம் விருந்து.

1269  ஒருநாள் எழுநாள்போல் செல்லும்சேண் சென்றார்
      வருநாள்வைத்து ஏங்கு பவர்க்கு.

1270  பெறின்என்னாம் பெற்றக்கால் என்னாம் உறினென்னாம்
      உள்ளம் உடைந்துக்கக் கால்.

            128 குறிப்பறிவுறுத்தல் - கற்பியல் - இன்பம்

1271  கரப்பினுங் கையிகந் தொல்லாநின் உண்கண்
      உரைக்கல் உறுவதொன் றுண்டு.

1272  கண்ணிறைந்த காரிகைக் காம்பேர்தோட் பேதைக்குப்
      பெண்நிறைந்த நீர்மை பெரிது.

1273  மணியில் திகழ்தரு நூல்போல் மடந்தை
      அணியில் திகழ்வதொன்று உண்டு.

1274  முகைமொக்குள் உள்ளது நாற்றம்போல் பேதை
      நகைமொக்குள் உள்ளதொன் றுண்டு.

1275  செறிதொடி செய்திறந்த கள்ளம் உறுதுயர்
      தீர்க்கும் மருந்தொன்று உடைத்து.

1276  பெரிதாற்றிப் பெட்பக் கலத்தல் அரிதாற்றி
      அன்பின்மை சூழ்வ துடைத்து.

1277  தண்ணந் துறைவன் தணந்தமை நம்மினும்
      முன்னம் உணர்ந்த வளை.

1278  நெருநற்றுச் சென்றார்எம் காதலர் யாமும்
      எழுநாளேம் மேனி பசந்து.

1279  தொடிநோக்கி மென்தோளும் நோக்கி அடிநோக்கி
      அஃதாண் டவள்செய் தது.

1280  பெண்ணினால் பெண்மை உடைத்தென்ப கண்ணினால்
      காமநோய் சொல்லி இரவு.

            129 புணர்ச்சிவிதும்பல் - கற்பியல் - இன்பம்

1281  உள்ளக் களித்தலும் காண மகிழ்தலும்
      கள்ளுக்கில் காமத்திற் குண்டு.

1282  தினைத்துணையும் ஊடாமை வேண்டும் பனைத் துணையும்
      காமம் நிறைய வரின்.

1283  பேணாது பெட்பவே செய்யினும் கொண்கனைக்
      காணா தமையல கண்.

1284  ஊடற்கண் சென்றேன்மன் தோழி அதுமறந்து
      கூடற்கண் சென்றது என் னெஞ்சு.

1285  எழுதுங்கால் கோல்காணாக் கண்ணேபோல் கொண்கன்
      பழிகாணேன் கண்ட இடத்து.

1286  காணுங்கால் காணேன் தவறாய காணாக்கால்
      காணேன் தவறல் லவை.

1287  உய்த்தல் அறிந்து புனல்பாய் பவரேபோல்
      பொய்த்தல் அறிந்தென் புலந்து.

1288  இளித்தக்க இன்னா செயினும் களித்தார்க்குக்
      கள்ளற்றே கள்வநின் மார்பு.

1289  மலரினும் மெல்லிது காமம் சிலர்அதன்
      செவ்வி தலைப்படு வார்.

1290  கண்ணின் துனித்தே கலங்கினாள் புல்லுதல்
      என்னினும் தான்விதுப் புற்று.

            130 நெஞ்சொடுபுலத்தல் - கற்பியல் - இன்பம்

1291  அவர்நெஞ்சு அவர்க்காதல் கண்டும் எவன்நெஞ்சே
      நீஎமக்கு ஆகா தது.

1292  உறாஅ தவர்க்கண்ட கண்ணும் அவரைச்
      செறாஅரெனச் சேறியென் நெஞ்சு.

12983 கெட்டார்க்கு நட்டார்இல் என்பதோ நெஞ்சேநீ
      பெட்டாங்கு அவர்பின் செலல்.

1294  இனிஅன்ன நின்னொடு சூழ்வார்யார் நெஞ்சே
      துனிசெய்து துவ்வாய்காண் மற்று.

1295  பெறாஅமை அஞ்சும் பெறின்பிரிவு அஞ்சும்
      அறாஅ இடும்பைத்தென் நெஞ்சு.

1296  தனியே இருந்து நினைத்தக்கால் என்னைத்
      தினிய இருந்ததென் நெஞ்சு.

1297  நாணும் மறந்தேன் அவர்மறக் கல்லாஎன்
      மாணா மடநெஞ்சிற் பட்டு.

1298  எள்ளின் இளிவாம்என்று எண்ணி அவர்திறம்
      உள்ளும் உயிர்க்காதல் நெஞ்சு.

1299  துன்பத்திற்கு யாரே துணையாவார் தாமுடைய
      நெஞ்சந் துணையல் வழி.

1300  தஞ்சம் தமரல்லர் ஏதிலார் தாமுடைய
      நெஞ்சம் தமரல் வழி.

            131 புலவி - கற்பியல் - இன்பம்

1301  புல்லா திராஅப் புலத்தை அவர் உறும்
      அல்லல்நோய் காண்கம் சிறிது.

1302  உப்பமைந் தற்றால் புலவி அதுசிறிது
      மிக்கற்றால் நீள விடல்.

1303  அலந்தாரை அல்லல்நோய் செய்தற்றால் தம்மைப்
      புலந்தாரைப் புல்லா விடல்.

1304  ஊடி யவரை உணராமை வாடிய
      வள்ளி முதலரிந் தற்று.

1305  நலத்தகை நல்லவர்க்கு ஏஎர் புலத்தகை
      பூஅன்ன கண்ணார் அகத்து.

1306  துனியும் புலவியும் இல்லாயின் காமம்
      கனியும் கருக்காயும் அற்று.

1307  ஊடலின் உண்டாங்கோர் துன்பம் புணர்வது
      நீடுவ தன்று கொல் என்று.

1308  நோதல் எவன்மற்று நொந்தாரென்று அஃதறியும்
      காதலர் இல்லா வழி.

1309  நீரும் நிழலது இனிதே புலவியும்
      வீழுநர் கண்ணே இனிது.

1310  ஊடல் உணங்க விடுவாரோடு என்நெஞ்சம்
      கூடுவேம் என்பது அவா.

            132 புலவி நுணுக்கம் - கற்பியல் - இன்பம்

1311  பெண்ணியலார் எல்லாரும் கண்ணின் பொதுஉண்பர்
      நண்ணேன் பரத்தநின் மார்பு.

1312  ஊடி இருந்தேமாத் தும்மினார் யாம்தம்மை
      நீடுவாழ் கென்பாக் கறிந்து.

1313  கோட்டுப் பூச் சூடினும் காயும் ஒருத்தியைக்
      காட்டிய சூடினீர் என்று.

1314  யாரினும் காதலம் என்றேனா ஊடினாள்
      யாரினும் யாரினும் என்று.

1315  இம்மைப் பிறப்பில் பிரியலம் என்றேனாக்
      கண்நிறை நீர்கொண் டனள்.

1316  உள்ளினேன் என்றேன்மற் றென்மறந்தீர் என்றென்னைப்
      புல்லாள் புலத்தக் கனள்.

1317  வழுத்தினாள் தும்மினேன் ஆக அழித்தழுதாள்
      யாருள்ளித் தும்மினீர் என்று.

1318  தும்முச் செறுப்ப அழுதாள் நுமர்உள்ளல்
      எம்மை மறைத்திரோ என்று.

1319  தன்னை உணர்த்தினும் காயும் பிறர்க்கும்நீர்
      இந்நீரர் ஆகுதிர் என்று.

1320  நினைத்திருந்து நோக்கினும் காயும் அனைத்துநீர்
      யாருள்ளி நோக்கினீர் என்று.

            133 ஊடலுவகை - கற்பியல் - இன்பம்

1321  இல்லை தவறவர்க்கு ஆயினும் ஊடுதல்
      வல்லது அவரளிக்கு மாறு.

1322  ஊடலின் தோன்றும் சிறுதுனி நல்லளி
      வாடினும் பாடு பெறும்.

1323  புலத்தலின் புத்தேள்நாடு உண்டோ நிலத்தொடு
      நீரியைந் தன்னார் அகத்து.

1324  புல்லி விடாஅப் புலவியுள் தோன்றுமென்
      உள்ளம் உடைக்கும் படை.

1325  தவறிலர் ஆயினும் தாம்வீழ்வார் மென்றோள்
      அகறலின் ஆங்கொன் றுடைத்து.

1326  உணலினும் உண்டது அறல்இனிது காமம்
      புணர்தலின் ஊடல் இனிது.

1327  ஊடலில் தோற்றவர் வென்றார் அதுமன்னும்
      கூடலிற் காணப் படும்.

1328  ஊடிப் பெறுகுவம் கொல்லோ நுதல்வெயர்ப்பக்
      கூடலில் தோன்றிய உப்பு.

1329  ஊடுக மன்னோ ஒளியிழை யாமிரப்ப
      நீடுக மன்னோ இரா.

1330  ஊடுதல் காமத்திற்கு இன்பம் அதற்கின்பம்
      கூடி முயங்கப் பெறின்.


                      திருக்குறள் முற்றிற்று